شتر آن حضرت بستم ، و يزيد بن ابى حبيب روايت كرد : در خانه ى عدّه اى از انصار به مسجد بود ، و آنها جنب مىشدند و آب نداشتند و ناچار بايد از مسجد پى آب بروند اين جمله نازل شد * ( ( وَلا جُنُباً إِلَّا عابِرِي سَبِيلٍ ) ) * مجاهد گفت : مردى از انصار بيمار بود و كسى نداشت كه كمك او باشد در وضو و خود توانائى آن نداشت به پيغمبر ( ص ) حال خود عرض كرد ، اين جمله نازل شد : « وَإِنْ كُنْتُمْ مَرْضى » ، ابراهيم نخعى گفت : اصحاب پيغمبر گرفتار زخمى شدند كه در بدن آنها پهن شد و پس از آن جنب شدند و بپيغمبر شكايت كردند ، اين جمله نازل شد : * ( ( إِنْ كُنْتُمْ مَرْضى ) ) * . ترجمه : 43 اى مؤمنين در حال مستى نماز نخوانيد مگر بفهميد چه ميگوئيد و بر جنابت نماز نخوانيد مگر راهگذر باشيد [ كه با تيمّم نماز بگذاريد ] تا آنكه غسل كنيد و اگر بيمار بوديد ، يا در سفر يا خود را از فشار درونى آسوده كرديد يا با زنان سر و كار داشتيد و آب پيدا نكرديد تيمّم كنيد با خاك و زمين پاك پس دست بماليد به صورت و دستهاتان كه البتّه خداوند بخشنده است و آمرزنده . سخن مفسّرين : « لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَأَنْتُمْ سُكارى » 43 طبرى : عدّه اى گفته‌اند : اين آيه پيش از آيه تحريم شراب بوده است ، و پيش از آن شراب مىخوردند كه اين آيه نازل شد و پس از آن آيت تحريم نازل شد ، و مجاهد گفته است : در اين آيه منع از نماز به حالت مستى شده است و پس از آن آيت حرمت خوردن شراب نازل شد و بطور كلَّى ممنوع شد ، ضحّاك گفته است : مقصود مستى خواب است يعنى تا از خواب راحت نشده‌ايد نماز نخوانيد . ابو الفتوح نوشته است : عايشه روايت كرد از رسول كه چون يكى از شما در نماز باشد و او را نعاس رنجه دارد بايد تا بخسبد ، چه اگر خفته نماز كند ، خود را دشنام دهد پندارد كه استغفار مىكند و بلفظى ديگر و باشد كه بر خود نفرين كند و پندارد كه دعا مىكند ، عبيده السّلمانى گفت مراد حاقن است ، بيانه قوله : ( لا يصلَّين احدكم و هو زنّاء و لا يصلَّين احدكم و هو يدافع الاخبثين « يعنى كسى كه بول خود را نگاه داشته و آنكه در ممانعت بول و مدفوع است نماز نخواند .