آيت اوّل براى جواب او نازل شد ، و چون فرزند ابو بكر اسلام نپذيرفت ، پدرش سوگند ياد كرد كه به او ارث ندهد ، و پس از آنكه او اسلام پذيرفت آيت دوّم براى وظيفه ى أبي بكر نازل شد كه فرزند خود را بواسطه ى سوگند سابق از ارث محروم نكند . ابو الفتوح : مجاهد گفت : امّ سلمه گفت : مردها بجنگ مىروند و ما محروم هستيم و بهره ى آنها در هر دو عالم بيش از ما است ، اى كاش ما هم مرد بوديم تا استفاده ى ما بيشتر باشد ، آيت اول در جواب او نازل شد . ترجمه : 32 اى مسلمانان هرگز چشم بمال و خواسته ى ديگران نداريد ، كه هر كسى بهره اى از زندگى دارد ، زن سود كوشش خود مىبرد و مرد هم نتيجه ى كار و كسب خود پس از خداوند بخواهيد كه فضل خود را بشما برساند و از نعمتهاى بيكرانش بهره مندتان كند ، [ نه بآرزومندى و طمعكارى چيزى بخواهيد ] كه خدا بهر نهان و آشكار آگاه است . 33 چون ما براى هر كسى حقى نهاده‌ايم از مال مانده و ارث پدر و مادر و خويشاوندانش بهره مند شود و آنهائى كه با شما پيمان استوار كرده‌اند بهره شان را برابر آنچه معيّن نموده‌ايد بخودشان بدهيد كه خداوند گواه كار شما بود . سخن مفسّرين : « وَلا تَتَمَنَّوْا ما فَضَّلَ اللَّه » 32 طبرى : آرزوهاى دور و دراز موجب حسد و تجاوز است كه خداوند آن را منع كرده است . ابو الفتوح نوشته است : حقيقت تمنّى آن باشد كه كسى گويد چيزى را كه باشد كاشك نبودى و آن را كه نباشد گويد : كاشك بودى ، و ظاهر آيه اقتضاى آن مىكند كه تمناى حال غيرى كردن حرام باشد . مجمع : از امام جعفر صادق ( ع ) روايت شده است : روا نيست كسى بگويد : اى كاشك مال و خوشى و زن زيباى فلان كس مال من باشد كه اين خود حسد است ، ليكن جايز است بگويند : خدايا همانطور كه به او دادى به من هم بده . بلخى گفته است : روا نيست كه مرد آرزو كند زن باشد و زن آرزو كند مرد باشد چون خداوند آنچه بهتر و شايسته تر