[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 19 تا 21 ] يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَرِثُوا النِّساءَ كَرْهاً وَلا تَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُوا بِبَعْضِ ما آتَيْتُمُوهُنَّ إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ وَعاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ فَإِنْ كَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَيَجْعَلَ اللَّه فِيه خَيْراً كَثِيراً ( 19 ) وَإِنْ أَرَدْتُمُ اسْتِبْدالَ زَوْجٍ مَكانَ زَوْجٍ وَآتَيْتُمْ إِحْداهُنَّ قِنْطاراً فَلا تَأْخُذُوا مِنْه شَيْئاً أتَأْخُذُونَه بُهْتاناً وَإِثْماً مُبِيناً ( 20 ) وَكَيْفَ تَأْخُذُونَه وَقَدْ أَفْضى بَعْضُكُمْ إِلى بَعْضٍ وَأَخَذْنَ مِنْكُمْ مِيثاقاً غَلِيظاً ( 21 ) معنى لغات : « تعضلوا » از مصدر عضل بمعنى سختى و جلوگيرى « استبدال » چيزى را بجاى چيزى گرفتن و عوض كردن ، « قنطار » مال زياد و پوست گاو كه از طلا پر شود ، « بهتانا » نسبت به دو تهمت بستن و دروغ ، « أفضى » از مصدر افضاء وسعت دادن ، رساندن ، مطلَّع كردن . جهت نزول : اسباب النّزول و مجمع البيان چند جهت براى نزول اين آيه نوشته‌اند : 1 - عرب رسم داشت چون كسى از دنيا مىرفت اختيار همسرش با وارثانش واگذار مىشد مىخواستند خود بزنى مىگرفتند و يا به ديگرى مىدادند آيت اوّل براى جلوگيرى از آن رسم است چنانچه از ابو الجارود نقل شده است كه حضرت باقر ( ع ) فرمود : ابو قيس بن اسلت مرد ، پسر او محصن بن او قيس جامه اى بر سر زن پدرش انداخت كنايه از اينكه در اختيار او است و همسر او است به ارث از پدر خود ، چندى گذشت كه چيزى به آن زن نداد و توجّهى به او نكرد او بپيغمبر شكايت كرد كه نه از مال شوهرم به من دادند و نه آزادم گذاشتند كه پى زندگى خود بروم آيه براى جواب او