ابو هريره روايت كرد كه رسول گفت : بينا دل ، مردى باشد كه در بستر خفته باشد ، در آسمان نگردد و در ستارگان آسمان و از صدق گويد : گواهى دهم كه تو را آفريدگارى و خالقى و مدبّرى هست . كشف نوشته است : پير طريقت گفت : ذكر نه همه آن است كه بر زبان دارى ذكر حقيقى آن است كه در ميان جان دارى ، توحيد نه همه آن است كه او را يگانه دانى ، توحيد حقيقى آن است كه او را يگانه باشى . كشّاف : پيغمبر ( ص ) بعمران بن حصين فرمود : ايستاده نماز كن و اگر نتوانستى نشسته بخوان و اگر نه بپهلو و با اشاره . شافعى از اين حديث استفاده كرده بر اين حكم كه مريض را براى نماز مثل مرده ى در گور بپهلو بخوابانند . ولى ابو - حنيفه گفته است : او را به پشت بخوابانند و اگر بهتر شد بنشيند ، و فقهاى شيعه مانند قول شافعى گفته‌اند مريض به پهلوى راست رو به قبله براى نماز دراز شود . فخر : در طبّ ثابت شده است كه انسان در حال به پشت خوابيده كمتر مىتواند فكر كند تا بپهلو خوابيده و در حال تكيه بپهلو فكر جمعتر و آماده تر است و نيز در اين حال خواب كمتر بر انسان مسلَّط مىشود از حالت به پشت خوابيده پس براى بيدارى با فكر و ذكر خدا بهتر آن است كه بپهلو بخوابند . « إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً » 193 مجمع : عبد اللَّه عبّاس و عبد اللَّه مسعود گفته‌اند : مقصود از منادى پيغمبر ( ص ) است كه مردم را باسلام دعوت مىفرمود ، و بقيّه ى مفسّرين گفته‌اند : مقصود قرآن است كه به همه كس رسيده است ولى صداى پيغمبر را همه نشنيده‌اند . « آتِنا ما وَعَدْتَنا » 194 كشف نوشته : خداوندا وعده اى كه خود دادى بسرآر و درختى كه خود نشاندى ببرآر ، چراغى كه خود افروختى روشن دار ، مهرى كه بفضل خود دادى آفت ما از آن باز دار ، خداوندا شاد بدانيم كه تو بودى و ما نبوديم كار تو درگرفتى و ما نگرفتيم ، قيمت خود نهادى ، رسول خود فرستادى خداوندا تومان برگرفتى و كس نگفت كه بردار ، اكنون كه برگرفتى ، به گذار :