گر بعزمت هست عيبى در امور آن توكّل ، زو برد عيب و قصور [ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 161 تا 164 ] وَ ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَغُلَّ وَمَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِما غَلَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَهُمْ لا يُظْلَمُونَ ( 161 ) أفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللَّه كَمَنْ باءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّه وَمَأْواه جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ( 162 ) هُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ اللَّه وَاللَّه بَصِيرٌ بِما يَعْمَلُونَ ( 163 ) لَقَدْ مَنَّ اللَّه عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِه وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ ( 164 ) معنى لغات : « يغلّ » از مصدر غلّ بر وزن فعل بفتح فاء بمعنى داخل شدن و داخل كردن و بطور پوشيده و سرى برداشتن و مخفيانه بكالا و جنس مخلوط كردن و از مصدر غلول بر وزن فعول بضمّ فاء ، يعنى : خيانت كردن . « باء » از مصدر بوأ بر وزن فعل بفتح فاء بمعنى برگشتن و اقرار كردن بحقّ يا گناه . « سخط » خشم . « منّ » از مصدر منّ و منّه بر وزن فعل بفتح فاء و فعله بكسر فاء بخشش كردن بىرنج و تعب شمردن و به ياد آوردن نعمتها و احسانها و بمعنى ضعيف كردن و نيروى كسى را بردن . « يتلوا » از مصدر تلاوه بمعنى خواندن كتاب و نامه و از مصدر تلو بر وزن فعول بضمّ فاء بمعنى پيروى كردن ، رها كردن ، خوار كردن . جهت نزول آيه : اسباب النّزول سيوطىّ از ابن عبّاس : روز جنگ بدر يك قديفه ى قرمز گم شد ، مردم گفتند : شايد پيغمبر ( ص ) آن را به خود اختصاص داده است ، اين آيه نازل شد ، در مجمع البيان چند جهت ديگر هم نقل كرده است كه همه ى آنها در غنيمتهاى جنگ است . كه مردم گمان مىكردند پيغمبر در آنها اعمال نظر