[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 156 تا 158 ] يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا وَقالُوا لإِخْوانِهِمْ إِذا ضَرَبُوا فِي الأَرْضِ أَوْ كانُوا غُزًّى لَوْ كانُوا عِنْدَنا ما ماتُوا وَما قُتِلُوا لِيَجْعَلَ اللَّه ذلِكَ حَسْرَةً فِي قُلُوبِهِمْ وَاللَّه يُحْيِي وَيُمِيتُ وَاللَّه بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 156 ) وَلَئِنْ قُتِلْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّه أَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّه وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ ( 157 ) وَلَئِنْ مُتُّمْ أَوْ قُتِلْتُمْ لإِلَى اللَّه تُحْشَرُونَ ( 158 ) معنى لغات : « ضَرَبُوا » مشتقّ از مصدر ضرب كه اگر با جمله ى « فِي الأَرْضِ » گفته شود بمعنى به سفر رفتن است . ابو الفتوح نوشته است : چنان كه ما مىگوئيم : ( ما آن راه بكوفتيم ) . « غزّى » جمع غازى بمعنى بجنگ رونده و جنگ كننده و جنگجو . « متّم » از مصدر موت بمعنى مردن . « تحشرون » از مصدر حشر بمعنى جمع كردن ، از وطن بيرون كردن . ترجمه : 156 اى مؤمنين چو كافران نباشيد كه گويند : آن برادران ما كه با مسلمانان به سفر رفتند و آنها كه بجنگ رفتند اگر نزد ما بودند نه مرده بودند و كشته نمىشدند [ اين گونه سخن ] افسوسى است كه خدا در دلشان [ براى كفرشان ] نهاده چونكه او زنده مىكند و مىبرد و آنچه مىكنيد مىبيند . 157 و البتّه اگر به راه خدا كشته شويد يا بميريد آمرزش و مهر خدا بهتر است از آنچه ايشان براى خود فراهم مىكنند . 158 چه اگر بميريد يا كشته شويد به پيشگاه حقّ فراهم شويد . سخن مفسرّين : « كَالَّذِينَ كَفَرُوا » 156 طبرى : سدّى و مجاهد گفته‌اند : مقصود عبد اللَّه بن ابىّ و ياران او هستند . ابن اسحاق گفته است : مقصود كليّه ى منافقين است . امام فخر : بعضى گفته‌اند : ممكن است مقصود كليّه ى كافران باشند .