گرد هم نشسته بودند شمّاس بن قيس كه مردى يهودى و متعصّب بود بر آنها گذشت و از يگانگى آنها كه بواسطه ى اسلام پيدا شده بود ناراحت شد جوانى را كه همراه او بود دستور داد ميان آنها بنشيند و دوران گذشته و دشمنيها را بخاطرشان آورد چون او وارد جمعيت شد و از گذشته ياد كرد گفتگو ميان آنها آغاز شد دو نفر بلند شدند اوس بن قيظى از قبيله ى اوس و جبّار بن صخر از قبيله ى خزرج و خشونت كردند و آماده ى جنگ شدند خبر بپيغمبر رسيد آنجا تشريف برد و نصيحت كرد و آرام شدند اين آيات براى آنها نازل شد و آيات پيش « يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تَصُدُّونَ - تا آخر » براى شمّاس بن قيس يهودى بوده است . ترجمه : 100 اى مؤمنين ، اگر گوش بسخن دسته اى از اين يهودىهاى كتابخوانده فرا دهيد شما را از پس مسلمانى به بيدينى بگردانند . 101 و چگونه بيدين شويد با اينكه آيات خدا از قرآن براىتان خوانند و پيامبر خدا ميان شما است ؟ و هر كس خدا را دستاويز خود كند البته به راه راست رهبرى شده است . 102 اى مؤمنين بدرستى ز نافرمانى خدا پرهيزگار باشيد كه بهنگام مرگ ديندار بميريد ، 103 و همگى بريسمان خداوندى [ و دستور پيغمبر ] استوار بچسبيد و پراكنده از هم نشويد و به ياد آريد بخشش خدا را به خود كه روزگارى دشمن يكديگر بوديد و او دلهاتان بهم فراهم كرد و ز نعمت او بود كه با يكدگر برادر شديد و بر لبه ى گودال آتش بوديد و او شما را از آن رها كرد . به اين گونه سخنان و يادآوريها خدا نشانه هاى [ يكتائى و توانائى ] خود را براى شما نمودار مىكند كه شايد راه رستگارى خود بيابيد . سخن مفسّرين : « يَرُدُّوكُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ كافِرِينَ » 100 ابو الفتوح نوشته است : و اين بر سبيل مجاز بود يعنى چيزى كنند كه آنان كه از شما بر بصيرت نباشند مرتد شوند و آنان كه بر بصيرت باشند از سر حميت جاهليت كارى كنند كه ظاهر او كفر باشد . جابر ابن عبد اللَّه انصارى گويد : بينا كه ما در يكديگر افتاده بوديم رسول عليه السّلام برآمد چون ماه تابان كه در شب تاريك برآيد بدست اشارت كرد چندانى بود كه اشارت دست رسول بديدند اين گروه از اين جانب شدند و آن گروه از آن جانب پس در جهان