طلا بدهد قبول نيست اين آيه براى دفع توهّم است كه گمان نبرند در بخششهاى لازم مىتوان سستى كرد و از آن خوددارى نمود . ترجمه : 92 هرگز از سود جهان ( دهر ) بهره مند نخواهيد بود مگر ببخشيد از آنچه خود پسنديد و البته هر آنچه بخشيد خدا به آن آگاه است . سخن مفسّرين : « لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ » 92 طبرى : مقصود از بر آسايش از عذاب است و استفاده ى از بهشت . كشف نوشته است : گفته‌اند : برّ بر سه معاملت است يكى با خدا در معنى عبادت كردن ، ديگر با قرابت و نزديكان در معنى پيوستن بايشان و شناختن حقّ ايشان ، سه ديگر با اجنبيان در معنى انصاف دادن ايشان و خوش داشتن خلق در صحبت ايشان . « مِمَّا تُحِبُّونَ » 92 مجمع : يعنى از اموال نفيسى كه هميشه در آرزوى آن هستيد . ابو الفتوح نوشته است : عبد اللَّه عبّاس گفت يعنى : به آنچه دوستتر دارى نرسى تا آنچه دوستتر دارى ندهى . عطيه گفت مراد ببرّ طاعت است و ابو روق گفت : خير است . مقاتل بن حيّان گفت : تقوى است . حسن بصرى گفت : يعنى از جمله ى ابرار نباشد تا انفاق احب الاموال نكند بطيبة النّفس به چشم حقارت نگريده به دو بدست مهانت صرف كرده . مجاهد و كلبى گفتند : آيه منسوخ است بآية زكات . ضحّاك گفت : مراد بانفاق خود زكات است يعنى از جمله ى ابرار نباشد تا زكات واجب از مال ندهد . ابو الفتوح نقل كرده است : ابو طلحه ى انصارى از همه ى مردم مدينه بيشتر درخت خرما داشت و يك باغ خرما داشت برابر مسجد پيغمبر خوب و آباد و پر منفعت چشمه هاى آب خوب در آنجا بود كه پيغمبر مىرفت و آب ميل مىفرمود و وضو مىگرفت چون اين آيه نازل شد ابو طلحه حضور پيغمبر ( ص ) رفت و عرض كرد : خدا مىداند اين باغ را از همه دارائيم عزيزتر دارم ، بهر مصرف كه صلاح مىدانى خرج كن . آن حضرت فرمود : كارى است خوب و سرمايه اى سودمند مصلحت آن است كه وقف خويشاوندانت كنى .