[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 84 تا 85 ] قُلْ آمَنَّا بِاللَّه وَما أُنْزِلَ عَلَيْنا وَما أُنْزِلَ عَلى إِبْراهِيمَ وَإِسْماعِيلَ وَإِسْحاقَ وَيَعْقُوبَ وَالأَسْباطِ وَما أُوتِيَ مُوسى وَعِيسى وَالنَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَنَحْنُ لَه مُسْلِمُونَ ( 84 ) وَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الإِسْلامِ دِيناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْه وَهُوَ فِي الآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِينَ ( 85 ) ترجمه : 84 اى محمّد تو بگو : ما به خدا بگرويديم و هم به آنچه بر ما فرود آمده و به آنچه بابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و فرزندان اسرائيل فرود آمده است و هم به آنچه موسى و عيسى و پيامبران را از سوى پروردگارشان دادند و ما ميان ايشان جدائى نداريم كه سرسپرده ى او هستيم . 85 و آنكه جز اسلام دينى بجويد از او پذيرفته نباشد و بسراى ديگر ، او ز زيانديدگان بود . « آمَنَّا بِاللَّه » 84 ابو الفتوح : همانند اين آيه در سوره ى بقره است و سه جهت براى تكرار آن نوشته است : 1 - در بعضى جمله ها لطف و زيبائى و لطفى است كه انسان از شنيدن آن محظوظ مىشود و آنچه تكرار شود ملال ندارد پس تكرار براى خوش آيندى اينجمله ها است در گوشها . 2 - تكرار خود نوعى از فصاحت است و در كلام عرب زياد به كار رفته است فقطَّ از نظر تنوع در سخن نه از جهت كندى در اظهار مقصود و عجز از كلام مثل اين شعر : كم نعمة كانت لكم كم كم و كم ، يعنى : چقدر نعمت و خوشى داشتيد ، چه قدر ! چه قدر ! چه قدر ! 3 - چون قرآن در يك مجلد نبود و متفرق به اطراف مىبردند و هر قسمتى بيك طرف مىرفت براى اينكه همه از مطالب متنوعّ قرآن مطَّلع شوند مكرر شده است . « وَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الإِسْلامِ » 85 فخر : در تفاوت اسلام و ايمان بحث كرده و اختلاف در مقصود از اين دو كلمه را بيان كرده است و گفته است كه ظاهر كلمه ى اسلام در اين