ديگران اين دستور را مىدهد كه با مخالف قوى و سرسخت حدّ مشترك برقرار كن كه كلمه ى توحيد باشد و آنها را بسوى هم آهنگى در آن دعوت كن و در آخر راهنمائى شده است كه اگر به اين دعوت تسليم نشوند تو و پيروانت همگى به دنيا اعلام كنيد كه ما تسليم بهمآهنگى با ديگران هستيم كه اين افتخار براى شما و آن ننگ براى آنها هميشه بماند . 2 - جمله ى : « وَاللَّه يَعْلَمُ » مىفهماند : بحث و گفتگوى شما جهودها و مسيحيها بيهوده است چون از پيش خود است و مدركى بر آن نداريد ولى آنچه پيغمبر مىگويد از پيش خود نيست بلكه از جانب خدا است كه او همه چيز را مىداند ولى شما از جائى خبر نداريد . [ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 69 تا 74 ] وَدَّتْ طائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَوْ يُضِلُّونَكُمْ وَما يُضِلُّونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَما يَشْعُرُونَ ( 69 ) يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّه وَأَنْتُمْ تَشْهَدُونَ ( 70 ) يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَتَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 71 ) وَقالَتْ طائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ آمِنُوا بِالَّذِي أُنْزِلَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَجْه النَّهارِ وَاكْفُرُوا آخِرَه لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ( 72 ) وَلا تُؤْمِنُوا إِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِينَكُمْ قُلْ إِنَّ الْهُدى هُدَى اللَّه أَنْ يُؤْتى أَحَدٌ مِثْلَ ما أُوتِيتُمْ أَوْ يُحاجُّوكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّه يُؤْتِيه مَنْ يَشاءُ وَاللَّه واسِعٌ عَلِيمٌ ( 73 ) يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِه مَنْ يَشاءُ وَاللَّه ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ( 74 ) معنى لغات : « ودّت » از ودّ بمعنى دوستى ، در اين جمله آرزو دارد معنى مىشود . « تلبسوا » از لبس بمعنى آميختن و مشتبه كردن . « يحاجّوكم » از محاجّه بمعنى بحث و جدل .