[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 64 تا 68 ] قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ تَعالَوْا إِلى كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّه وَلا نُشْرِكَ بِه شَيْئاً وَلا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّه فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ ( 64 ) يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تُحَاجُّونَ فِي إِبْراهِيمَ وَما أُنْزِلَتِ التَّوْراةُ وَالإِنْجِيلُ إِلَّا مِنْ بَعْدِه أفَلا تَعْقِلُونَ ( 65 ) ها أَنْتُمْ هؤُلاءِ حاجَجْتُمْ فِيما لَكُمْ بِه عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاجُّونَ فِيما لَيْسَ لَكُمْ بِه عِلْمٌ وَاللَّه يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ ( 66 ) ما كانَ إِبْراهِيمُ يَهُودِيًّا وَلا نَصْرانِيًّا وَلكِنْ كانَ حَنِيفاً مُسْلِماً وَما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 67 ) إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوه وَهذَا النَّبِيُّ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَاللَّه وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ ( 68 ) معنى لغات : « ارباب » جمع ربّ بمعنى مالك ، آقا ، مصلح ، خدا . « ها أَنْتُمْ » متوجّه باشيد ، آهاى با شما هستم . « حنيف » مستقيم ، متمسّك باسلام موحّد در دين ، پيرو دين ابراهيم ، دور و منحرف از هر كج و ناراست . جهت نزول : مجمع : حسن بصرى و سدّى و محمّد بن جعفر بن زبير گفتند : اين خطاب بمسيحيهاى نجران است ، قتاده و ربيع و ابن جريج گفتند : خطاب به يهود است ، و محدّثين شيعه نيز اين را گفته‌اند . ابو علىّ جبّائى گفته است : خطاب بهر دو دسته است . ترجمه : اى پيغمبر 64 بگو : اى كتاب خوانده ها بيائيد تا ميان ما و شما يك سخن باشد برابر كه جز خدا نپرستيم و چيزى را انباز او نگيريم و يكى ديگرى را در برابر خدا مالك و پروردگار خود ندانيم پس اگر رو گردان شدند و نپذيرفتند شما مسلمانان بگوئيد : شما گواه باشيد ما مسلمانيم . 65 اى مردم كتاب خوانده چرا در شخصيّت ابراهيم گفتگو مىكنيد با اينكه تورات و انجيل پس از دوران او نازل شد مگر خرد نداريد [ كه او را