مجمع : يعنى زن مالى ببخشد ، و در اندازه‌ى آن اختلاف كرده‌اند در مذهب ما « 1 » اين است كه اگر فقط زن از مرد بدش ميآيد و مرد ميترسد كه بنافرمانى و زحمت او دچار شود جايز است آنچه مهر داده و علاوه نيز بگيرد و اگر هر دو از يكديگر ناراضى باشند بايستى كمتر از مهر را بگيرد و ابن عبّاس و ابن عمر و مجاهد گفته‌اند : ميتواند از مهر كمتر يا بيشتر بگيرد ، و ربيع و زهرى و عطا و شعبى گفته‌اند : فقط مهر را ميتواند بگيرد . و از على ( ع ) نيز اين را روايت كرده‌اند . جواهر كتاب نكاح : آنچه از كتاب و سنّت بر ما معلوم شده است اين است كه شوهر فدا و عوض طلاق ميتواند از زن بگيرد هر چه قابل تملَّك باشد چه كم چه زياد چه معيّن چه نامعيّن باشد تا آن اندازه كه بواسطه‌ى مجهول بودن مبلغ نزاع و اختلاف توليد نشود . * ( وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّه ) * - 228 طبرى : يعنى آنكه از اين دستورها كه براى مرد و زن معيّن شده است تجاوز كرد و به آنچه روا نيست رفتار كرد ستمكار است بر نفس خود كه خويشتن را آماده‌ى خشم و عذاب خداوند كرده است . روح البيان : اگر زن از انحرافات اخلاقى مصون بود و بعفّت متّصف بايستى شوهر با او نيكى رفتار كند و اگر از او بدخلقى و رفتار ناپسند مشاهده كند صرف نظر نمايد و پيروى پيغمبر كند در حسن معاشرت با زنها . حسينى نوشته است : مردى گمان مبر كه به زور است و پر دلى با نفس اگر جهاد كنى مرد كاملى اهل معرفت گفته‌اند : اگر مايل بطلاق شدى اوّل نفس خود را طلاق بده . شعر :

--> ( 1 ) ( يعنى علماى شيعه )