سخن مفسّرين : * ( وَلا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكاتِ ) * - 220 طبرى قتاده گفت : مقصود از مشركات زنهاى بت پرست عرب است و يهود و مسيحى مشمول اين آيه نيستند . مجمع : در مذهب ما اين آيه براى عموم كافران است و ازدواج با هيچ دسته‌اى غير مسلمان روا نيست . ابو الفتوح نوشته است : از هر طرف نهى كرد هم خواستن و هم دادن بر جمله مناكحت با ايشان حرام است . * ( لا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِينَ ) * 220 طبرى : ابو جعفر محمّد بن علىّ « 1 » مىگفت اين جمله دليل است كه اولياء و اختيار دارهاى زن شايسته‌تر هستند كه او را بزنى بدهند از اينكه خودش شوهر اختيار كند و نيز ابو جعفر فرموده است ازدواج بوسيله‌ى ولى بايستى باشد بصريح قرآن و اين آيه را قرائت فرمود : « وَلا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِينَ » با ضمّه و صداى جلو ( تا ) و چنين معنى مىشود بزناشوئى ندهيد زنان مسلمان را بمردان كافر . * ( وَلَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ ) * الخ - 220 ابو الفتوح نوشته است : حسن بصرى و قتاده روايت كنند از انس مالك كه يك روز رسول صلى اللَّه عليه و آله نشسته بود اعرابى درآمد و سلام كرد و گفت يا رسول اللَّه سياهى من و زشتى روى من مرا منع كند از آنكه ببهشت روم ؟ گفت : نه تا مادام كه از خدا بترسى و برسول ايمان دارى . گفت : يا رسول اللَّه به آن خداى كه تو را شرف نبوّت داده كه من به هشت ماه پيش ازين ايمان آورده‌ام و اقرار داده‌ام كه خداى تعالى يكى

--> ( 1 ) شايد مقصودش حضرت امام باقر ( ع ) است .