آراستند و شيطان بر ايشان گماشتند تا بهر ناسزاى بپيوستند و ز راه وفا برگشتند . زبان طعن بر مؤمنان دراز كردند هر ساعت تير بيحرمتى در دل و ديده‌ى ايشان زدند و ايشان خود در شهود جلال و كشف جمال حقّ چنان مستغرق بودند كه پرواى زخم ايشان نداشتند و با جواب ايشان نپرداختند . * ( وَالَّذِينَ اتَّقَوْا ) * - 211 فخر : در جمله‌ى اوّل « آمَنُوا » گفته شده است و در دوّم « اتَّقَوْا » اشاره است به اين كه سعادت كامل براى مؤمنى است كه با تقوى باشد . * ( فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ ) * - 211 امام فخر : براى كلمه‌ى فوق چند معنى كرده است : ممكن است تفوّق از جهت موقعيّت رحمت و سعادت و بهشت باشد كه ديگران محروم هستند و ممكن است كه چون در اين عالم مسخره‌شان مىكردند و آنها نمىتوانستند با استدلال روشن كافران را محكوم كنند در آنعالم تفوّق و حقيقت استدلال مؤمنين آشكار مىشود و ممكن است تفوّق مسخره‌ى مؤمنين در آن عالم بر مسخره‌ى كافران درين عالم باشد . * ( يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ ) * - 211 مفسّرين نوشته‌اند : اشاره است به اين كه عالم خداوند قابل حساب و شماره نيست و يا حساب از حسبان بمعنى گمان است يعنى روزى و احسان بدون انتظار و گمان به آنها ميرسد . ابو الفتوح از ابن عباس روايت است كه : اشاره است باموال يهود بنى قريظه و بنى نضير كه بتصرّف مسلمين و پيغمبر ص در آمد . كشف نوشته : يكى از بزرگان طريقت گفت : اين رزق با حساب نه رزق اشباح است و حظوظ نفس كه هر چند بسيار بود آخر سر بغايتى بازنهد و حصر پذيرد بل كه آن رزق ارواح است و غذاى اسرار كه مؤمنان را بر دوام است و به ادرار ايشان را روان است