آورده است : سدّى گفته است : پس از انجام حجّ در منى عربى بلند مىشد و مىگفت : خداوندا ديك و كاسه‌ى پدر من بزرگ بود و مال بسيار داشت پس هر چه به او دادى به من هم عنايت فرما اين آيه براى جلوگيرى از اين رسم آنها نازل شد . * ( فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ ) * - 199 ابو الفتوح نوشته است : قتاده گفت : در حقّ كسانى است كه همه همّت ايشان دنيا بود اگر عملى كنند براى دنيا بود و اگر سعى كنند براى دنيا بود و اگر دعا كنند از خداى دنيا خواهند ايشان مردمان دون همّت باشند و دون منزلت كه از خيرات دنيا و آخرتى به دنيا قناعت كرده باشند . * ( وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً ) * - 200 مجمع : از على ( ع ) نقل است مقصود از « حسنه » در دنيا همسر خوب است و در آخرت بهشت و از امام صادق ( ع ) روايت است كه « حسنه » در دنيا حسن خلق و وسعت رزق است و در آخرت رضوان خدا و محبوبيّت و بهشت است . كشف نوشته است : قتاده گفت : « حسنه » ى دو جهانى عافيت است و دليل بر اين تأويل آن است كه مصطفى صلَّى اللَّه بعيادت بيمارى شد و آن بيمار را چون بچه‌ى مرغ بىبال ديد فرمود : تو از خدا چيزى خواسته‌اى يا دعائى كرده‌اى ؟ او جواب داد كه هميشه مىگفتم : خدايا بهر چه بايستى در عالم ديگر از او بينم در همين عالم آزار به من برسد كه آنجا آسوده باشم پيغمبر فرمود « سبحان اللَّه » تو چگونه چيزى مىخواهى كه طاقت و توانائى آن را ندارى چرا اين جور دعا نكردى ؟ « اللَّهمّ ربّنا آتنا في الدّنيا حسنة و في الآخرة حسنة و قنا عذاب النّار » پس او به اين گونه دعا كرد و شفا يافت . كشف نوشته : خواجه‌ى انصارى گفته است : گفته‌اند كه « حسنه » ى اين جهانى كه مؤمنان مىخواهند علم و عبادت است و « حسنه » ى آن جهانى بهشت و رؤيت اين جهانى شهود اسرار است و آن جهانى رؤيت و ابصار است اين جهانى توفيق خدمت و آن جهانى