دارى ايشان از اول عمر تا آخر عمر روزه دارند . ميدان روزه‌ى تو يك روز است ميدان روزه‌ى ايشان يك عمر . يكى پيش شبلى درآمد شبلى او را گفت : تو توانى كه روزه‌ى ابد دارى ؟ گفت اين چون باشد ؟ شبلى گفت : همه عمر خويش يكروز سازى و به روزه باشى و پس بديدار خداى بگشائى . بسا فرقا كه ميان روزه داران بود : فردا آنكس كه بنفس روزه داشت شراب سلسبيل و زنجبيل بيند از دست فرشتگان و ولدان و آنكس كه بدل روزه داشت شراب طهور گيرد در كاس محبّت بر بساط قربت از يد صفت « 1 » چنان كه گفت « سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً » . * ( كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ ) * - 182 فخر : يهود و نصارى روزه‌ى روز رمضان را عوض كردند : دسته‌ى اوّل بعنوان تبرّك روزى را كه فرعون غرق شده روزه مىگرفتند . دسته‌ى دوّم چون ماه رمضان با تابستان تصادف شد روزه را بماه‌هاى شمسى قرار دادند تا تغيير نكند و بر آن افزودند تا پنجاه روز . عبده : يهوديهاى امروز به ياد بود خرابى اورشليم يك هفته روزه مىگيرند و مىگويند : در تورات روز دهم ماه هفتم سال روزه واجب شده است و در تورات كنونى روزه‌ى واجب معيّن نشده است و فقطَّ تشويق به روزه شده است و در انجيل مسيحىها روزه‌ى واجب نيست ولى نام روزه و تشويق از آن هست : و مشهورترين روزه‌ى آنها كه از قديم انجام ميداده‌اند قبل از عيد مسيح است كه مىگويند موسى آن روز را روزه ميداشته است و مسيح و حواريّون نيز آن روز را روزه داشته‌اند بعد از آن رؤساى كليساها روزه‌هاى ديگر معيّن كرده‌اند و ميان خود آنها اختلاف است : بعضى روزه را خوددارى از گوشت ميدانند بعضى از ماهى و ديگرى از تخم مرغ و پيشينيان مسيحى مثل يهود در موقع روزه فقط شبانه روزى يك بار غذا ميخوردند بعد تغيير داده از نصف شب تا نصف شب روزه

--> ( 1 ) مقصود اين است كه آن شراب از دستى گرفته مىشود كه شراب طهور دارد و دست خداوندى معرّفى شده است ، به اين آيه * ( « سَقاهُمْ ) * الخ »