[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 165 تا 167 ] وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّه أَنْداداً يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّه وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّه وَلَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّه جَمِيعاً وَأَنَّ اللَّه شَدِيدُ الْعَذابِ ( 165 ) إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا وَرَأَوُا الْعَذابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الأَسْبابُ ( 166 ) وَقالَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا لَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَما تَبَرَّؤُا مِنَّا كَذلِكَ يُرِيهِمُ اللَّه أَعْمالَهُمْ حَسَراتٍ عَلَيْهِمْ وَما هُمْ بِخارِجِينَ مِنَ النَّارِ ( 167 ) معنى لغات : « يَتَّخِذُ » از مصدر اتّخاذ بمعنى گرفتن و پسنديدن . « أنداد » جمع ند بمعنى همانند . « تَبَرَّأَ » از مصدر برائة بمعنى بيزارى . « تَقَطَّعَتْ » از مصدر تقطع بمعنى جدائى . « كَرَّةً » بازگشت و دوباره رو به چيزى آوردن و بمعنى نوبت « يُرِيهِمُ » از مصدر ارائة بمعنى نمايش و نشان دادن . « حَسَراتٍ » جمع حسرة پشيمانى و افسوس . ترجمه : [ با اينكه نمودار شد كه بايد خدا را دوست بدارند ] 165 پاره‌اى از مردم جز خدا را همانند او پندارند و بمانند او آنان را دوست ميدارند ولى آنها كه مؤمن شدند دوستدار سخت خدا باشند . و اگر آن مشركين كه به خود ستم كرده‌اند ، بهنگام برابرى با عذاب توانند دريابند خواهند ديد كه همه‌ى توانائى ويژه‌ى خداوند است و آزار او سخت بود 166 و به آن روز پيشوايان از پيروان خود دورى كنند و آزار بجلو چشم دارند