كوره‌ى امتحان خالص بيرون آمد و آندم گفت « اسلمت صادقا » ربّ العالمين رقم خلت بر وى كشيد و جهانى را از اتباع وى فرمود و گفت : « فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً » . سخن ما : مىگويند : « حبّ الشّيئى يعمي و يصمّ « 1 » آن تورات و انجيل خوانها براى جاه‌طلبى و حفظ مقام جورى دلباخته شده بودند كه به شخص پيغمبر و تربيت شده هاى مكتب آن حضرت طمع مىكردند كه پيرو آنها شوند . در برابر اين آرزو يكباره بنيان دين و مقام دينى آنها را ويران كرده است با يك كنايه‌ى بسيار ساده بجمله « ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ » كه ما ، دين پيشوا و پدر شما ابراهيم را اختيار كرديم كه مشرك نبود و شما مشرك هستيد و بايد خودتان هم از دين خود دست برداريد . [ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 136 تا 138 ] قُولُوا آمَنَّا بِاللَّه وَما أُنْزِلَ إِلَيْنا وَما أُنْزِلَ إِلى إِبْراهِيمَ وَإِسْماعِيلَ وَإِسْحاقَ وَيَعْقُوبَ وَالأَسْباطِ وَما أُوتِيَ مُوسى وَعِيسى وَما أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَنَحْنُ لَه مُسْلِمُونَ ( 136 ) فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ ما آمَنْتُمْ بِه فَقَدِ اهْتَدَوْا وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما هُمْ فِي شِقاقٍ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّه وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 137 ) صِبْغَةَ اللَّه وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّه صِبْغَةً وَنَحْنُ لَه عابِدُونَ ( 138 ) معنى لغات : « الأَسْباطِ » جمع سبط يعنى فرزند و نتيجه . « شِقاقٍ » در جنگ بودن و دشمنى داشتن . « صِبْغَةَ » بمعنى جور و طور و ملَّت و دين و ماده‌ى رنگ كردن . ترجمه : [ پس از آنكه يهود و مسيحيها دعوت بدين خود كردند و جواب شنيدند

--> ( 1 ) يعنى افراط در دوستى و دلبستگى موجب كرى و كورى مىشود .