اين قديمى سرمايه‌ى مادى و معنوى شما خانه‌اى است كه بوسيله‌ى پدر شما ابراهيم بنياد شده است و او شخصى فرمانبر و آزمايش شده بود و خودش سعادت شما را در خواست كرد كه فرمانبردار و مؤمن بروز قيامت باشيد . اين گفتار بهترين وسيله‌ى تهييج و آمادگى افكار آنها است در پذيرفتن دستورهاى پيغمبر ص . 2 - چون قرآن براى هميشه با همه‌ى بشر سخن مىگويد و آنكه آن را پذيرفت بايستى بدستورهاى آن رفتار كند ما از اين جمله‌ها « جَعَلْنَا الْبَيْتَ ) * - تا - * ( إِبْراهِيمَ مُصَلًّى » يك تكليف عمومى مىفهميم كه همه‌ى مسلمانان بايستى مركزى داشته باشند كه محلّ اجتماع و تلاقى افكار آنها باشد . و از اوضاع سياسى و اقتصادى يكديگر خبردار باشند و همه با هم تشريك مساعى كنند همانطور كه در معنى « وَارْزُقْ أَهْلَه مِنَ الثَّمَراتِ » از حضرت صادق ع نقل كرديم . و چون مسلمانان آنجا مجتمع شدند و با يكديگر دوست و هم آهنگ شدند به ياد خدا باشند و در مقام ابراهيم كه يادگارى از دوران گذشته است نماز بخوانند و همگى با هم آهنگى آئين خدا پرستى را انجام دهند تا از نظر احساسات دلها بيشتر نزديك به يكديگر شوند و هم از نظر دين و فكر عالم ديگر دلها نرم شوند و به خدا متوجّه شده از عاقبت كار خود غافل نباشند . اگر بتحوّل عقايد سياسى ممالك مغرب توجّه كنيم مىبينيم فرضيّه‌ى جامعه‌ى جهانى كه از قبل از ميلاد تا قرن پانزدهم ميلادى در عالم مسيحيّت و دولتهاى غربى مورد نظر و آرزو بود . دين اسلام آن را براى مسلمين قابل عمل دانسته و به آن امر فرموده است اگرچه اين فرضيّه در نظر فلاسفه‌ى معاصر تجديد شده و پيرو زياد دارد و ليكن يك تفاوت هست كه در آن دوران بسيار قديم اين را با دين و مقدّسات وابسته مىدانستند و مىخواستند بنام اتّحاد مسيحيّت اجرا شود ولى امروز فقط از نظر سياست آن را مطالعه مىكنند و از دين بكلَّى جدا مىپندارند امّا اسلام جامعه‌ى جهانى را پيوسته بانجام وظائف دين مقرّر كرده است كه اگر سياستمداران و پيشوايان از سود شخصى بگذرند و قدرى منصفانه نظر كنند و خرافات و بدعتهاى مرسوم باسم دين و يا بهانه‌ى خواسته مردم بجلو چشم خود نگيرند مىتوانند تصديق كنند كه دين اسلام و آنچه پيغمبر