[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 124 ] وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّه بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ ( 124 ) معنى لغات : « ابْتَلى » از مصدر ابتلاء بمعنى آزمايش و گرفتارى . « يَنالُ » از مصدر نيل بمعنى به مقصود رسيدن يا بهره بردن و « نوال » بمعنى بخشش و عطاء از همين مادّه است . « عهد » سفارش و پيشرفت و اطمينان و سوگند و فرمان حكومت و محافظت و پاس احترام و آسودگى و عهده‌دارى و گردنگيرى و ديدار و شناسائى . ترجمه : 124 اى محمّد به ياد دار كه روزى خدا ابراهيم را بسخنانى چند آزمايش [ بفرمانبرى ] كرد . او آنها را [ كه دستور خداوندى بود ] بانجام رساند . خدا [ بپاداش او ] گفت : من تو را پيشواى مردم كنم . او گفت : و هم كسى از نوادگان من را . فرمود : فرمان حكومت از من بستمگاران نمىرسد . سخن مفسّرين : * ( إِبْراهِيمَ ) * . . . * ( بِكَلِماتٍ ) * - 124 مجمع : كلمه‌ى ابراهيم را ابن عبّاس « آبراهام » خوانده است و در معنى كلمات كه مورد آزمايش شده است اختلاف است ابن عباس گفته : آنها ده سنت بوده كه در اسلام هم معين شده است كه ختنه كردن است و ناخن گرفتن و موى سر تراشيدن و چند چيز ديگر . كشف الاسرار : سعيد بن مسيّب گفته است : ابراهيم در سنّ 20 سالگى خود را