دانش كه به تو رسيد پى خواسته‌هاى آنان روى دوست و ياورى بعوض خدا ندارى . 121 البته آن كسان كه اين قرآن به آنها رسيد و بدرستى آن را خواندند [ كه رفتار به آن كردند ] مؤمن به قرآن مىباشند و آنان كه آن را نپذيرفتند زيان برده‌اند . سخن مفسّرين : * ( فَإِنَّما يَقُولُ لَه كُنْ فَيَكُونُ ) * 117 مجمع : ابن عامر « فَيَكُونُ » با نصب خوانده است و ديگران با رفع . ابو الفتوح : نوشته است اهل اشارت گفتند : چنانستى كه گفت : كار من بخلاف كار تو است چنان كه من بخلاف توام ، تو را آلت بايد ساز وعدت و وقت و مهلت بايد و من چون چيزى خواهم پيش از آن كه گوينده اى گويد « كن » كاف بنون نا رسيده هزار عالم آفريده باشم : لا تخضعنّ لمملوك على طمع فانّ ذاك مضرّ منك بالدّين و استرزق اللَّه ممّا في خزائنه فانّ لك بين الكاف و النّون « 1 » تفسير صافى : از حضرت امام صادق ع و كاظم ع روايت شده : اراده‌ى خدا ايجاد است كه فكر و ترديد و آهنگ لازم ندارد و موجود مىشود بدون كلمه‌اى و نقطه‌اى . * ( كَذلِكَ قالَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِثْلَ قَوْلِهِمْ تَشابَهَتْ قُلُوبُهُمْ ) * 118 روح البيان : يعنى در قساوت و كودنى و سركشى همانند هستند كه دلها ترجمان

--> ( 1 ) يعنى بطمع براى بندگان تواضع مكن كه دين تو را تباه مىكند روزى را از خدا بخواه كه همه چيز ميان كاف و نون كن يافت مىشود .