ابراهيم عاملي ( موثق )
159
تفسير عاملي ( فارسي )
مساجد 3 - اختيار دوست خوب براى خدا و آن سه تاى ديگر 1 - از توشه و آنچه همراه است به ديگران بخشش كردن 2 - خوش اخلاقى با همسفران 3 - مزاح و شوخى كه موجب معصيت نباشد . * ( إِلَّا خائِفِينَ ) * - 114 فخر : اين كلمه اشاره است . بتفوّق مسلمين در آينده بر مخالفين خود و همچنين جملهى « لَهُمْ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ » مجمع : در مقصود از اين جمله اختلاف است : 1 - همان است كه پيغمبر در فتح مكه اعلام كرد : از اين روز ببعد مشرك و عريان نبايد به مسجد الحرام درون شود 2 - اشاره است بممنوع بودن مسيحيها از داخل شدن ببيت المقدس 3 - يعنى از اين گونه مشركين اگر كسى براى دادخواهى وارد مسجد شود نبايد چون مسلمين آسوده بنشيند و بايد آرام نداشته باشد و به زودى بيرونش كنند . سخن ما : همان است كه در جهت ارتباط اين آية بآيات قبل نوشتيم چه بزرگترين ستمها جلوگيرى و ممانعت يك ملَّت است از قيام بمصالح خود و پيشرفت در زندگى و از مربوط كردن مسجد به خدا ميتوان فهميد كه مقصود از ذكر نام خدا و مسجد خدا كليّهى مجامع و مذاكراتى است كه به راه خدا و يا دين خدا باشد يعنى آن راهى كه خدا در طبيعت مردم براى مصلحت و پيشرفت آنها قرار داده و بوسيلهى پيغمبران به آن راهنمائى شدهاند كه نماز و زكات و جهاد و كسب مطابق دستور شرع باشد و تعليم و تعلم قواعد و علوم زندگى و مادّى و معنوى و كليّهى گفتار و كردار زندگى انسان كه مخالف مصلحت و دستور نباشد ، ذكر خدا است و ممانعت از اين جور ذكر و عمل ستم بزرگ است .