بود . ( سبب نزول ) : ابو الفتوح : مسلمانان با دوستان غير مسلمان خود كه يهود و مسيحى و بت پرست بودند مىگفتند : شما هم مسلمان شويد و از اين نعمت بهره‌مند شويد . جواب مىدادند : ما اشتياق داريم در اين دين بهره‌اى باشد و ما و شما از آن در آسايش باشيم امّا در اين دين چيزى ديده نمىشود كه سودى در آن باشد . آيت 105 « ما يَوَدُّ » براى جواب آنها نازل شد ترجمه : 105 مشركين و اهل كتاب [ كه بت پرستانند و يهود و نصارى كه كتاب تورات و انجيل دارند ] دوست ندارند كه خدا بشما خير و بهره برساند [ و پيغمبر و دين بشما بدهد ] و لكن خداوند هر كس را بخواهد مهر و رحمتش را ويژه‌ى او كند كه خدا فضل بزرگ دارد . ( سبب نزول ) : ابو الفتوح : بعضى مفسّرين نوشته‌اند : يهود مىگفتند شريعت موسى و تورات باقى است و خدا آن را نسخ نكرده و محمّد از خود اين كلمات مىگويد . آيه در جواب آنها نازل شد . و بعضى گفته‌اند : چون در آيت قبل گفت : خدا هر كس را بخواهد برحمت اختصاص مىدهد و براى او دين و پيغمبر مىفرستد در تعقيب آن اين آيه « ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ » 105 نازل شد . ترجمه : 106 هيچ آيت و حكمى را نسخ نمىكنيم و يا از ياد مردم نمىبريم مگر كه بهتر از آن يا مثل آن را بر ايشان مىآوريم [ مانند احكام كلَّى كه در قرآن و تورات و انجيل مشترك است يا بهتر از آن مىدهيم مثل احكام مختصّه‌ى قرآن ] اى پيغمبر مگر ندانى خداوند بهر چيزى توانا است [ و بمصلحت روز و مطابق استعداد مردم به آنها عنايت مىكند ] . 107 و مگر ندانى كه آسمان و زمين و تمام آفرينش مال خداوند است و در حكم و قدرت او است و ياورى و دوستى به غير از خدا نداريد ؟