* ( مَنْ كانَ عَدُوًّا لِلَّه ) * - 98 ابو الفتوح : يهود آرزو داشتند كه بتوانند با خدا اعمال عداوت كنند و يا اينكه معتقد بودند : كسى هست كه با خدا بتواند بخصومت رفتار كند اين جمله‌ها براى رد عقيده‌ى آنها بوده است . * ( فَإِنَّ اللَّه عَدُوٌّ لِلْكافِرِينَ ) * - 98 مفسّرين گفته‌اند : مقصود از دشمنى خداوند با كافران آزارى است كه در جهان ديگر گرفتارشان مىكند . * ( نَبَذَ فَرِيقٌ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ كِتابَ اللَّه وَراءَ ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لا يَعْلَمُونَ ) * - 100 مجمع : سدّى گفته است : چون براى يهود قرآن خوانده شد گفتند : مخالف تورات است و چون آن را موافق تورات ديدند هر دو را ناديده انگاشتند و بكتاب آصف برخيا توجه كردند كه نوشته‌اى مجعول بنام ميراث سليمان بود و سحر و جادو در آن بود . به اين آيه آنها را توصيف كرده است . روح البيان : يكدسته از يهود بتورات ايمان داشتند و عمل مىكردند و عده اى آشكارا مخالفت مىكردند و احكام تورات را نديده مىگرفتند . جمله‌ى « نَبَذَ فَرِيقٌ » اشاره به آنها است و جمله « لا يَعْلَمُونَ » اشاره است كه علم آنها بتورات مساوى است با نادانى چون دانشى كه از آن استفاده نشود با جهل مساوى است . و پيغمبر فرمود : آنكه به زبان نه بدل موعظه مىكند گفتار خود را نابود كرده است زيرا كسى به آن گوش نكرده است و عمل نخواهد كرد . و آنكه از دل و زبان موعظه مىكند مثل كسى است كه تيرش بنشانه خورده و مردم از آن استفاده مىكنند . * ( وَاتَّبَعُوا ما تَتْلُوا الشَّياطِينُ عَلى مُلْكِ سُلَيْمانَ ) * - 102 فخر : جمله « تَتْلُوا ) * . . . * ( عَلى مُلْكِ » بمعني نقل بدروغ است بواسطه‌ى كلمه‌ى « على » كه معنى اين است : رفتند پى آنچه بدروغ بر مملكت و حكمرانى سليمان نسبت