[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 50 تا 54 ] وَ إِذْ فَرَقْنا بِكُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَيْناكُمْ وَأَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ ( 50 ) وَإِذْ واعَدْنا مُوسى أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِه وَأَنْتُمْ ظالِمُونَ ( 51 ) ثُمَّ عَفَوْنا عَنْكُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( 52 ) وَإِذْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَالْفُرْقانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ( 53 ) وَإِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِه يا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلى بارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بارِئِكُمْ فَتابَ عَلَيْكُمْ إِنَّه هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ( 54 ) معنى لغات : * ( فَرَقْنا ) * - از مصدر فرق بمعنى شكافتن . « واعد » - از مصدر مواعده با يكديگر ميعاد نهادن . * ( الْعِجْلَ ) * - گوساله . « بارء » - خالق آفريننده ترجمه : 50 و نيز به ياد آن روزگار باشيد كه ( هنگام فرار از مصر ) دريا را براى شما شكافتيم و شما را ( ز دشمن ) رهانديم و دسته‌ى فرعونيان را غرق نموديم و شما آن را به چشم خود مىديديد . 51 و به ياد آن باشيد كه براى موسى چهل شب ميعاد نهاديم ( تا بمناجات باشد و دستور دين فراگيرد ) . 52 وزان پس بدنبال اينهمه نكوكارى با شماها گوساله پرستيديد و ستمكار شديد . ز آن پس از شما درگذشتم كه شايد سپاس گذار شويد و . 53 و بموسى كتاب داديم و دستاويز جدائى درست از نادرست تا شايد راه خوشبختى خود بيابيد . 54 و نيز بخاطر آريد كه موسى بمردم خود گفت : شما خود ستم كرديد كه گوساله پرستيديد پس بسوى آفريدگار خود باز گرديد و ( نفوس شريره‌ى ) خود را بكشيد كه بپيشگاه پروردگارتان بسود شما