[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 34 تا 39 ] وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبى وَاسْتَكْبَرَ وَكانَ مِنَ الْكافِرِينَ ( 34 ) وَقُلْنا يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلا مِنْها رَغَداً حَيْثُ شِئْتُما وَلا تَقْرَبا هذِه الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ ( 35 ) فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطانُ عَنْها فَأَخْرَجَهُما مِمَّا كانا فِيه وَقُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَلَكُمْ فِي الأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتاعٌ إِلى حِينٍ ( 36 ) فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّه كَلِماتٍ فَتابَ عَلَيْه إِنَّه هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ( 37 ) قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْها جَمِيعاً فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدىً فَمَنْ تَبِعَ هُدايَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 38 ) وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ ( 39 ) معنى لغات : * ( أَبى ) * - از مصدر اباء بمعنى امتناع و خوددارى . * ( رَغَداً ) * - زندگى با آسايش و فراوانى . * ( فَأَزَلَّهُمَا ) * - از مصدر زلال بمعنى لغزاندن . * ( اهْبِطُوا ) * - از مصدر هبوط بمعنى فرود آمدن . ترجمه : 34 - هنگامى كه گفتيم بملائكه سجده‌ى آدم كنيد همگى فرمانبردند مگر ابليس كه خوددارى و نافرمانى كرد ( و خود را بزرگتر شمرد از اينكه براى آدم فروتنى كند ) زيرا او كافر بود و منكر حقّ . 35 - ما گفتيم اى آدم تو و همسرت در بهشت جاى گزين باشيد و از آنچه در آنجا است بآسودگى و فراوانى بخوريد و بهر كجاى آن كه خواهيد برويد ولى به اين درخت نزديك نشويد كه ستمكار شويد . 36 ولى شيطان آنها را از بهشت و تسليم بفرمان بلغزاند . و از آن آسايش و خوشى ، بيرونشان كرد . ما بآدم و حوا و شيطان گفتيم فرود آئيد كه همه با يكديگر دشمنيد ( چون يكى به راه بد دعوت مىكند ، ديگرى مىپذيرد و ديگرى