معنى لغات : * ( يَسْفِكُ ) * - از مصدر سفك بمعنى خون ريختن و بىباكى در آدم كشتن . « عرض » - از مصدر عرض نمايش دادن و عرضه كردن . * ( أَنْبِئُونِي ) * - از مصدر انباء بمعنى اخبار و اطَّلاع . * ( تُبْدُونَ ) * - از مصدر ابداء بمعنى آشكار كردن . ترجمه : به ياد آراى محمد آن روزگار كه پروردگارت بفرشتگان گفت : خواهم در زمين جانشين [ و نمونه‌اى ز قدرت خود ] بيافرينم . فرشتگان گفتند مگر خواهى كسى بيافرينى كه بر روى زمين آشوب كند و خونريز باشد با اينكه ما با ستايش تو پاكيزه‌ات شماريم و تو را پاك ز هر بدى بدانيم [ و يا خود را بفرمان تو پاك ز هر بدى بداريم ] ؟ او گفت : من بدانم آنچه شما ندانيد . 31 و بآدم همه‌ى نامها بياموخت [ و چنان او را آفريد كه هر چه دريابد تواند نامى گذارد و بشناسد ] سپس آنان را بفرشتگان نمود و گفت : اگر راستگوئيد [ و سخن شما درست است ] مرا ز نام اينان خبردار كنيد . 32 . آنها گفتند : خدايا تو را پاكيزه دانيم و جز آنچه بما بياموزى ندانيم كه تو دانائى و حكيم . 33 خدا گفت : اى آدم فرشتگان را ز نام آفريدگان خبردار كن و چون او خبردارشان كرد گفت : نه بشما گفتم : نهان آسمانها و زمين بدانم و هم آنچه شما نهان و آشكار كنيد ؟ سخن مفسّرين : از اوّل آيه تا * ( ( يُفْسِدُ فِيها ) ) * 30 عبده : چون ملائكه از كلمه‌ى خليفه استنباط معنى اختيار و اراده كردند و اين جور موجود نمىتواند مصالح و مفاسد خود را تشخيص بدهد و پى كار خلاف و فساد ميرود آن را مفسد معرّفى كردند . طنطاوى : ملك را تعريفى كرده است كه شايد از تفسير امام فخر اقتباس باشد اينك خلاصه و نتيجه‌ى تعريف و استدلال هر دو : چون تفاوت در موجودات جاندار از كوچكترين حشره‌ى ناتوان است تا انسان كه از همه جهت اختلافات بىشمار دارند از نيروهاى مختلف تا فكر و اراده پس در آفرينش ممكن است موجوداتى باشد كه تفاوت