أنزله من السّماء . مىفرمايد كه : مىبايد طاعت و بندگى تو از براى خداى تعالى ، در صفا و عدم غشّ به أغراض مزيّفهء مضيّعه ، مثل صفاى آب باشد در وقت فرود آمدن از آسمان ، پيش از رسيدن به زمين . چرا كه عمل مغشوش ، مقبول درگاه احديّت نيست . چنان كه حديث است كه : در روز قيامت ، به مراثى خطاب مىكنند كه « خذ أجر عملك من الَّذي تعمل له » ، يعنى : بستان مزد عمل خود را از كسى كه عمل از براى او كردى در دنيا . و آيهء وافى هدايهء : * ( فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّه ، فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَلا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّه أَحَداً ) * ( كهف - 110 ) ، نيز دلالت به اين دارد . و طهّر قلبك بالتّقوى و اليقين ، عند طهارة جوارحك بالماء . صفت سوم آب است كه طهارت باشد . يعنى : پاك گردان دل خود را از آلايش كدورات و اوساخ ذنوب و معاصى ، و محلَّى و مزيّن كن او را به تقوى و پرهيزكارى ، و نيز پاك كن دل خود را از تيرگى ظلمت جهل و شكوك و شبهات ، در هنگام پاك كردن اعضا و جوارح از كثافات به آب . حاصل آن كه : در وقت تطهير اعضا از كثافات ظاهرى ، غافل نبايد بود از كثافتهاى باطنى ، چنان كه كثافات ظاهرى را از براى نظر خلايق پاكيزه مىكنى ، باطنى را نيز از براى نظر الهى پاكيزه دار كه او اهمّ است .