الله « عزّ و جلّ » ، يفوز بجواهر الفوائد من الحكمة و البيان . يعنى : ما دام كه بنده ، مشغول است به طاعت و بندگى خداى تعالى و پى عيبجوئى نفس خود است و از اسباب آفات آخرت محترز است ، غوص كننده است ، درياى رحمت الهى را ، و به دست آورنده است ، جواهر و لالى حكمت الهى را . يعنى : بودن او به اين حالت ، علَّت قريبه است از براى افاضهء علوم و معارف ، از مبدا فيّاض در نفس او ، و جريان ذكر و شكر الهى ، در زبان او . و ما دام ناسيا لذنوبه ، جاهلا لعيوبه ، راجعا إلى حوله و قوّته ، لا يفلح إذا ابدا . و مادامى كه بنده ، ناسى و غافل از گناهان خود باشد و از عيبهاى نفس خود ، جاهل باشد و در پى اصلاح نفس خود نباشد و به حول و قوّت خود باشد و تفويض كارها به حضرت بارى نكند ، اين چنين كسى ، هرگز رستگار نيست و از عذاب الهى خلاصى ندارد .