نمىترسند مگر از جهت علم . حصر اوّل مستفاد است از كلمهء « إنّما » و ثانى از ترتّب حكم بر وصف . پس از آيهء وافى هدايه معلوم شد كه ، هر كه را علم نيست خوف الهى نيست ، چرا كه منشأ خوف الهى ، چنان كه مذكور شد ، راه بردن است به عظمت و بزرگوارى خداى تعالى و واقف شدن به مراتب درجات و دركات بهشت و دوزخ ، و اين حاصل نمىشود ، مگر به علم .