اگر كار انسان در همين دنيا پايان پذيرد ودفتر اعمالش به كلى بسته شود ، آيا خلقت أو بيهوده وخلاف عدالت وحكمت پروردگار نيست ؟ اگر قيامت ورستاخيزى نباشد ، آيا فرستادن پيامبران وانزال كتب آسمانى بيهوده نيست ؟ آرى ، اگر حساب وكتاب وثواب وعقاب در كار نباشد فرستادن پيامبران معنا ندارد ، وطبعا خلقت انسان بيهوده خواهد بود ، واين با حكمت خداوند سازگار نيست . پس به حكم عقل وقرآن كريم به روز باز پسين وقيامت معتقد مىشويم وآن را عين عدالت ومطابق با حكمت پروردگار عالم مىدانيم . قرآن وسنت : قرآن كريم كلام خداوند وسرچشمه حقايق وسند نبوت ومعجزه جاويد پيامبر گرامى اسلام است . قرآن در مدت بيست وسه سال بر پيامبر ( ص ) نازل شد ، از آن زمان تا كنون پيوسته در جامعه هاى گوناگون بشرى از جهات مختلف مورد توجه ومطالعه قرار گرفته ، شگفتى جهانيان را بر انگيخته واستحكام ومقام ارجمند خود را حفظ نموده واز هر گونه تحريف وتغيير مصون ومحفوظ مانده است . مقاصد قرآن فشرده بيان شده وتفصيل وتوضيح آن به پيامبر ( ص ) وأهل بيت آن حضرت ( ع ) واگذار گرديده است . بنابراين مسلمانان اگر بخواهند سعادتمند شوند وشوكت وعزت خودشان را باز يابند ، بايد به دستورات خداوند وتعليمات پيامبر اسلام ( ص ) وأحاديث معصومين ( ع ) عمل كنند ، زيرا دستورات اسلام دستوراتى ابدى وجاويدان وبراي هر زمان وهر مكاني است ، وجز سعادت وخوشبختى انسان را نمىخواهد . شناخت دستورات دين : به حكم عقل دانستن دستورات ووظايف ديني بر هر مسلمانى واجب است ، زيرا سعادت انسان در زندگى دنيوي واخروى أو ارتباط كامل با عمل به وظايف ديني دارد ، وبدون آگاهى از چگونگى وظايف توانايى بر انجام آنها حاصل نمىگردد وسعادت وخوشبختى أو تأمين نمىشود . كليات وعناوين وظايف عملي ، روشن ومورد اتفاق همه وضروري دين مىباشد ، مانند واجب بودن " نماز " ، " روزه " ، " زكات " ، " خمس " ، " حج " ، " جهاد " و . . . كه اينها را " فروع دين " مىگويند . اما اطلاع از بسيارى مسائل جزئي آنها جنبه تخصصى دارد ، كه از دو راه مىتوان اقدام