مدحى گفته بود و او صله فراموش كرده . سعد ، اين دو بيت به او نوشت : ما ذا اقول اذا صرفت و قيل لى * ما ذا استفدت من الجواد المفضل ان قلت اعطانى كذبت و ان اقل * ضن الجواد بماله لم يجمل امير المؤمنين حسن ، يك خروار نقره با او عطا كرد و اين ابيات بجواب نوشت : اعجلتنا فاتاك عاجل برنا * قلا و لو امهلتنا لم تقلل فخذ القليل و كن كانك لم تسأل * و نكون نحن كأننا لم نفعل [ 1 ] فصل سيوم از باب سيوم در ذكر تمامى ائمهء معصومين رضوان الله عليهم اجمعين كه حجة الحق على الخلق بودند ، مدت اقامتشان از رابع صفر سنهء تسع و اربعين تا رمضان سنهء اربع و ستين و مأتين دويست و پانزده سال و هفت ماه . ائمه معصوم اگر چه خلافت نكردند ، اما چون مستحق ، ايشان بودند ، تبرّك را از احوال ايشان ، شمه‌اى بر سبيل ايجاز ايراد مىرود : الامام الشهيد حسين بن على المرتضى و هو حافد رسول الله ، سيوم امام است . يازده سال و يازده ماه و شش روز امام بود . ولادتش روز پنجشنبه دوم شعبان سنهء اربع هجرى بمدينه بود . چون سال مباركش بقرب چهل و دو رسيد ، زين العابدين متولد شد . چون در عاشر محرم سنهء احدى و ستين هجرى ، بفرمان يزيد بن معاويه و سعى عبيد الله زياد و عمر بن سعد بن وقاص و شمر ذى الجوشن و ضربهء زرعة بن شريك شهادت يافت ، زين العابدين چهارده ساله بود . شخص حسين را ، رضى الله عنه با ديگر شهدا در كربلا بگذاشتند و اهل بيت را با سر حسين پيش يزيد بن معاويه فرستادند . او بسخن ابو برده ، برادر ابو موسى

--> [ 1 ] - اين حكايت و اين اشعار به حسن بن سهل نيز منسوب است ( تجارب - السلف 165 )