واژه ها واصطلاحات فقهى ( الف ) أجرة المثل : اجرت همانند ، يعنى اجرت متعارف چيز ويا كارى ، كه ممكن است از مقدار اجرتى كه در اجاره معين مى شود كمتر ويا بيشتر ويا مساوى آن باشد . اجرة المسمى : اجرت ذكر شده ، ومقصود اجرتى است كه در قرار داد اجاره تعيين شده است . أجير : شخصي كه طبق قرار داد اجاره در مقابل اجرت كارى را انجام مى دهد . احتلام : خارج شدن منى از انسان در حال خواب ، كه يكى از علايم بلوغ مىباشد . أحوط : مطابق با احتياط . استبراء : تحصيل پاكى از آلودگى ونجاست ، ودر چهار مورد به كار مى رود : 1 - استبراء از بول : عمل خاصي كه مردان بعد از خروج بول انجام مى دهند . ( رجوع شود به مسألهء 73 ) 2 - استبراء از منى : ادرار كردن پس از خروج منى . 3 - استبراء حيوان نجاستخوار : رجوع شود به مسألهء 226 . 4 - استبراء زن به حيض : رجوع شود به مسألهء " 2463 " استطاعت : توانايى ، ومقصود توانايى انجام عمل حج است ، كه شرح آن در مسألهء " 2053 " ذكر شده است . استمناء : رجوع شود به مسألهء 1580 . استيفاء : بدست آوردن . افلاس : رجوع شود به مسألهء 2306 . اعراض از وطن : تصميم انسان بر ترك هميشگى سكونت در وطن . افضاء : رجوع شود به مسألهء 2444 . أسباب اماله : وسايل تنقيه . الزام كردن : وأدار كردن . امساك : خود را از انجام كارى باز داشتن ، مانند امساك روزه دار از مفطرات روزه . أولى : سزاوارتر . أهل كتاب : رجوع شود به مسألهء 107 . ( ب )