" احكام وقف " مسأله 2740 - اگر كسى چيزى را وقف كند خود أو وديگران نمى توانند آن را ببخشند يا بفروشند وكسى هم از آن ارث نمى برد ، ولى در بعضي از موارد كه در مسألهء " 2122 " و " 2123 " گذشت ، فروختن آن اشكال ندارد . مسأله 2741 - لازم نيست صيغهء وقف را به عربى بخوانند ، بلكه اگر مثلا بگويد : ( خانهء خود را وقف كردم ) كفايت مى كند ، وهمچنين انشاء وقف به عمل نيز محقق مى شود ، مثل اين كه حصيرى را به قصد وقف بودن در مسجد بيندازد ، ويا جايى را به قصد مسجد بودن بسازد ودر موقوفات عامه مثل مسجد ومدرسه يا چيزى را كه بر فقراء يا سادات وأمثال اينها وقف نمايند ، قبول كردن كسى در صحت وقف معتبر نيست ، بلكه در أوقاف خاصه هم - مثل وقف بر أولاد - أقوى عدم اعتبار قبول است هر چند قبول أحوط است . مسأله 2742 - اگر ملكي را براي وقف معين كند وپيش از انشاء وقف پشيمان شود يا بميرد ، وقف واقع نمى شود . مسأله 2743 - كسى كه مالي را وقف مى كند ، بايد از موقع انشاء وقف ، مال را براي هميشه وقف كند ، واگر مثلا بگويد اين مال بعد از مردن من وقف باشد ، چون از موقع خواندن صيغه تا مردنش وقف نبوده صحيح نيست ، ونيز اگر بگويد تا ده سال وقف باشد وبعد از آن نباشد ، يا بگويد تا ده سال باشد بعد پنج سال وقف نباشد ودوباره وقف باشد ، وقف صحيح نيست . مسأله 2744 - وقف خاص در صورتي صحيح است كه مال وقف را به تصرف كسى كه براي أو وقف شده يا وكيل يا ولى أو بدهند ، ولى اگر چيزى را بر أولاد