" احكام نذر وعهد " مسأله 2704 - نذر آن است كه انسان براي خدا ملتزم شود كه كار خيرى را به جا آورد ، يا كارى را كه نكردن آن بهتر است ترك كند . مسأله 2705 - در نذر بايد صيغه خوانده شود ، ولازم نيست آن را به عربى بخوانند ، پس اگر بگويد : ( چنانچه مريض من خوب شود ، براي خدا بر من است كه ده تومان به فقير بدهم ) نذر أو صحيح است . مسأله 2706 - نذر كننده بايد بالغ وعاقل باشد وبا قصد واختيار خود نذر كند ، بنابراين كسى كه به واسطهء عصبانى شدن بي اختيار نذر كرده يا أو را بر نذر اكراه كرده باشند نذر أو صحيح نيست . مسأله 2707 - مفلس - شخصي كه حاكم شرع أو را از تصرف در اموالش منع كرده - وسفيه - كسى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مى كند - اگر نذر كند مالي به فقير بدهد صحيح نيست . مسأله 2708 - اگر شوهر از نذر كردن زن جلوگيرى نمايد ، زن نمى تواند - در صورتي كه وفاء به نذرش منافى با حق شوهر باشد - نذر كند ، بلكه بدون اذن شوهر در اين صورت نذر زن باطل است ، وصحت نذر زن در مال خودش بدون اذن شوهر - در غير حج يا زكات يا احسان به پدر ومادر يا صلهء أرحام - محل اشكال است . مسأله 2709 - اگر زن با اجازه ء شوهر نذر كند ، شوهرش نمى تواند نذر أو را به هم بزند ، يا أو را از عمل كردن به نذر جلوگيرى نمايد . مسأله 2710 - اگر فرزند بدون اجازه ء پدر يا با اجازه ء أو نذر كند بايد به آن نذر عمل