" احكام مالي كه انسان آن را پيدا مى كند " مسأله 2628 - چنانچه انسان مال گم شده اى كه حيوان نباشد پيدا كند ، در صورتي كه نشانه اى نداشته باشد كه به واسطهء آن صاحبش - هر چند بين چند نفر معين - معلوم شود ، وقيمت آن از يك درهم - يعنى 6 / 12 نخود نقره ء سكه دار - كمتر باشد ، جايز است آن را بردارد وتملك كند وتفحص از مالكش لازم نيست ، ولى احتياط مستحب آن است كه از طرف صاحبش به فقرا صدقه بدهد . مسأله 2629 - اگر مالي پيدا كند كه نشانه دارد وقيمت آن از يك درهم كمتر است ، چنانچه صاحب آن معلوم باشد - هر چند در بين افراد معين - تا رضايت أو را نداند نمى تواند بدون اجازه ء أو بردارد ، واگر صاحب آن به هيچ وجه معلوم نباشد ، مى تواند براي خود بردارد ، وبنابر احتياط واجب هر وقت صاحبش پيدا شد در صورتي كه تلف نشده خود مال را ، ودر صورتي كه تلف شده عوض آن را به أو بدهد . مسأله 2630 - هرگاه چيزى كه پيدا كرده نشانه اى دارد كه به واسطهء آن مى تواند صاحبش را پيدا كند ، چه صاحب آن مسلمان باشد يا كافرى كه مالش محترم است ، در صورتي كه قيمت آن چيز به مقدار يك درهم برسد ، بايد از روزى كه آن را پيدا كرده تا يك سال در محل اجتماع مردم اعلان كند . مسأله 2631 - اگر انسان خودش نخواهد إعلان كند ، مى تواند به كسى كه اطمينان دارد بگويد كه از طرف أو اعلان نمايد . مسأله 2632 - اگر تا يك سال اعلان كند وصاحب مال پيدا نشود ، در صورتي كه آن مال را در غير حرم مكة پيدا كرده باشد ، مى تواند آن را براي صاحبش نگه دارد