زنى كسى را وكيل كند كه غير از مهر چيز ديگرى را به شوهر أو ببخشد كه أو را طلاق دهد ، وكيل بايد به جاى كلمهء " مهرها " آن چيز را بگويد ، مثلا اگر صد تومان داده باشد بايد بگويد : " بذلت مائة تومان " . طلاق مبارات مسأله 2595 - اگر زن وشوهر از يكديگر كراهت داشته باشند وزن مالي به مرد بدهد كه أو را طلاق دهد ، آن طلاق را مبارات گويند . مسأله 2596 - اگر شوهر بخواهد صيغهء مبارات را بخواند ، چنانچه مثلا اسم زن فاطمه باشد بگويد : " بارأت زوجتي فاطمة على ما بذلت فهي طالق " - يعنى من وزنم فاطمه در مقابل آنچه أو بذل كرده از هم جدا شديم ، پس أو رها است ، واگر ديگرى را وكيل كند وكيل بايد بگويد : " بارأت زوجة موكلي فاطمة على ما بذلت فهي طالق " يا بگويد : " عن قبل موكلي بارأت زوجته فاطمة على ما بذلت فهي طالق " ولزوم گفتن " فهي طالق " در صيغه هاى ذكر شده مبنى بر احتياط واجب است ، واگر به جاى " على ما بذلت " " بما بذلت " بگويد اشكال ندارد . مسأله 2597 - صيغهء طلاق خلع ومبارات بايد به عربى صحيح خوانده شود ، ولى اگر زن براي آن كه مال خود را به شوهر ببخشد ، مثلا به فارسي بگويد : براي طلاق فلان مال را به تو بخشيدم ، اشكال ندارد ، واگر مرد نتوانست به صيغهء عربى طلاق بدهد ، بنابر احتياط واجب وكيل بگيرد ، واگر نتوانست وكيل هم بگيرد ، به هر لفظي كه مرادف صيغهء عربى باشد طلاق خلع ومبارات بدهد صحيح است . مسأله 2598 - اگر زن در بين عده ء طلاق خلع يا مبارات از بخشش خود برگردد ، شوهر مى تواند رجوع كند ، وبدون عقد دوباره أو را به زوجيت خود برگرداند . مسأله 2599 - مالي را كه شوهر براي طلاق مبارات مى گيرد ، بايد بيشتر از مهر نباشد ، ولى در طلاق خلع اگر بيشتر باشد ، اشكال ندارد .