مسأله 2554 - سزاوار است كساني كه به واسطهء شير خوردن خويشى پيدا مى كنند ، يكديگر را احترام نمايند ، ولى از يكديگر ارث نمى برند ، وحقوق خويشاوندى كه انسان با خويشان خود دارد براي آنان نيست . مسأله 2555 - مستحب است بچه را دو سال تمام شير بدهند . مسأله 2556 - اگر به واسطهء شير دادن حق شوهر از بين نرود ، زن مى تواند بدون اجازه ء شوهر بچهء ديگران را شير دهد ، ولى جايز نيست بچه اى را شير دهد كه به واسطهء شير دادن به آن بچه به شوهر خود حرام مى شود . واما آنچه مشهور فقهاء " أعلى الله مقامهم " فرموده اند كه : " اگر مردى دختر شيرخوارى را براي خود عقد كرده باشد ، زنش نبايد آن دختر را شير دهد ، چون اگر آن دختر را شير دهد ، خودش مادر زن شوهرش مى شود وبر أو حرام مى گردد " محل اشكال است ، ولى دخترى را كه شوهر عقد كرده بر أو حرام مى شود ، چه شير از شوهر باشد ، وچه شير از غير شوهر باشد وزن مدخوله باشد . مسأله 2557 - جمعى از فقهاء " أعلى الله مقامهم " فتوا داده اند كه : " اگر كسى بخواهد زن برادرش به أو محرم شود ، بايد دختر شيرخوارى را مثلا دو روزه براي خود متعه كند ودر آن دو روز با شرايطى كه در مسألهء " 2538 " گذشت زن برادرش آن دختر را شير دهد ، زيرا مادر رضاعى زن أو مى شود " ولى اين فتوى خالى از اشكال نيست . مسأله 2558 - اگر مرد پيش از آن كه زنى را براي خود عقد كند بگويد : به واسطهء شير خوردن آن زن بر أو حرام شده ، مثلا بگويد : شير مادر أو را خورده ، چنانچه تصديق أو ممكن باشد ، نمى تواند با آن زن ازدواج كند ، واگر بعد از عقد بگويد وخود زن هم حرف أو را قبول نمايد ، عقد باطل است ، پس اگر مرد با أو نزديكى نكرده باشد يا نزديكى كرده باشد ولى در وقت نزديكى كردن زن بداند بر آن مرد حرام است ، مهر ندارد ، واگر بعد از نزديكى بفهمد كه بر آن مرد حرام بوده ، شوهر بايد مهر أو را مطابق مهر زنهايى كه مثل أو هستند بدهد .