كه يقين دارد در عده بوده وشك در تمام شدن آن دارد در حكم كسى است كه مى داند در عده است ، ودر هر صورت عقد آنان باطل است وبه يكديگر حرام مى باشند . مسأله 2520 - اگر زن بگويد يائسه أم نبايد حرف أو را قبول كرد ، ولى اگر بگويد شوهر ندارم حرف أو قبول مى شود . مسأله 2521 - اگر زن بگويد شوهر ندارم وانسان با أو ازدواج كند وبعد كسى بگويد آن زن شوهر داشته ، چنانچه شرعا گفتهء آن كس ثابت نشود ، نبايد حرف أو را قبول كرد . مسأله 2522 - تا دو سال پسر يا دختر تمام نشده پدر نمى تواند أو را از مادرش جدا كند ، واحتياط واجب آن است كه دختر را تا هفت سال از مادرش جدا نكند . مسأله 2523 - اگر خواستگار از جهت ديانت واخلاق پسنديده باشد ، مستحب است در شوهر دادن دخترى كه بالغه است عجله كنند . مسأله 2524 - اگر زن مهر خود را به شوهر صلح كند كه زن ديگر نگيرد ، زن نمى تواند مهر را بگيرد وبر شوهر هم واجب است كه زن ديگر نگيرد . مسأله 2525 - كسى كه از زنا به دنيا آمده ، اگر زن بگيرد وبچه پيدا كند ، آن بچه حلال زاده است . مسأله 2526 - هرگاه مرد در روزه ء ماه رمضان ، يا در حال حيض با زن خود نزديكى كند ، معصيت كرده ، ولى اگر بچه اى از آنان به دنيا آيد حلال زاده است . مسأله 2527 - زنى كه يقين دارد شوهرش - مثلا - در سفر مرده ، اگر بعد از عده ء وفات - كه مقدار آن در احكام طلاق مى آيد - شوهر كند وشوهر أول از سفر برگردد ، بايد از شوهر دوم جدا شود وبه شوهر أول حلال است ، ولى اگر شوهر دوم با أو نزديكى كرده باشد ، زن بايد عده نگه دارد ، وشوهر دوم بايد مهر أو را مطابق مهر زنهايى كه مثل أو هستند بدهد ، ولى خرج عده ندارد .