حاصل شود كافيست ، ودر غير دو صورت ذكر شده اكتفا به اخبار أو محل اشكال است مسأله 2430 - اگر زنى كسى را وكيل كند كه مثلا ده روز أو را به عقد مردى در آورد ، وابتداى ده روز را معين نكند ، آن وكيل مى تواند هر وقت كه بخواهد أو را ده روز به عقد آن مرد در آورد ، ولى اگر معلوم باشد كه زن روز يا ساعت معينى را قصد كرده ، بايد صيغه را مطابق قصد أو بخواند . مسأله 2431 - يك نفر مى تواند براي خواندن صيغهء عقد دائم يا غير دائم از طرف هر دو نفر وكيل شود ، ونيز مرد مى تواند از طرف زن وكيل شود وأو را براي خود به طور دائم يا غير دائم عقد كند ، ولى احتياط مستحب آن است كه عقد را دو نفر بخوانند ، خصوصا در صورتي كه وكيل شود كه براي خود عقد كند . دستور خواندن عقد دائم مسأله 2432 - اگر صيغهء عقد دائم را خود زن ومرد بخوانند وأول زن بگويد : " زوجتك نفسي على الصداق المعلوم " يعنى خود را زن تو نمودم به مهرى كه معين شده ، وپس از آن بدون آن كه پى در پى بودن ايجاب وقبول عرفا به هم بخورد مرد بگويد : " قبلت التزويج على الصداق المعلوم " يعنى قبول كردم ازدواج را به مهرى كه معين شده يا بگويد : " قبلت التزويج " وقصد كند قبول همان ازدواج بر مهر معلوم را ، عقد صحيح است . واگر ديگرى را وكيل كنند كه از طرف آنها صيغهء عقد را بخواند ، چنانچه مثلا اسم مرد احمد واسم زن فاطمه باشد ووكيل زن بگويد : " زوجت موكلتي فاطمة موكلك أحمد على الصداق المعلوم " وپس از آن بدون آن كه موالات عرفا به هم بخورد وكيل مرد بگويد : " قبلت التزويج لموكلي أحمد على الصداق المعلوم " صحيح مى باشد ، وبهتر آن است كه وكيل زن بگويد : " زوجت موكلك أحمد موكلتي فاطمة على الصداق المعلوم " . وبنابر احتياط مستحب لفظي كه مرد مى گويد با لفظي كه زن مى گويد مطابق