است اگر امانت گذار ديوانه باشد . مسأله 2383 - كسى كه نمى تواند امانت را نگهدارى نمايد ، در صورتي كه امانت گذار ملتفت حال أو نباشد ، نبايد امانت را قبول كند . مسأله 2384 - اگر انسان به صاحب مال بفهماند كه براي نگهدارى مال أو حاضر نيست ، چنانچه أو مال را بگذارد وبرود وآن مال تلف شود ، كسى كه امانت را قبول نكرده ضامن نيست ، ولى احتياط مستحب آن است كه اگر ممكن باشد آن را نگهدارى نمايد . مسأله 2385 - كسى كه چيزى را امانت مى گذارد ، هر وقت بخواهد مى تواند آن را پس بگيرد ، وكسى هم كه امانت را قبول مى كند هر وقت بخواهد مى تواند آن را به صاحبش برگرداند . مسأله 2386 - اگر انسان از نگهدارى امانت منصرف شود ووديعه را به هم بزند ، بايد هرچه زودتر مال را به صاحب آن يا وكيل يا ولى صاحبش برساند ، يا به آنان خبر دهد كه حاضر به نگهدارى نيست ، واگر بدون عذر مال را به آنان نرساند وخبر هم ندهد ، چنانچه مال تلف شود بايد عوض آن را بدهد . مسأله 2387 - كسى كه امانت را قبول مى كند ، اگر براي آن جاى مناسبى ندارد ، بايد جاى مناسب تهيه نمايد وطورى آن را نگهدارى كند كه مردم نگويند در نگهدارى آن كوتاهى نموده است ، واگر در جايى كه مناسب نيست بگذارد وتلف شود ، بايد عوض آن را بدهد . مسأله 2388 - كسى كه امانت را قبول مى كند ، اگر تعدى كند - يعنى زيادة روى نمايد ، مثل آن كه مركبى كه نزد أو به امانت گذاشته شده بدون اذن صاحبش سوار شود - ويا تفريط كند - يعنى در نگهدارى آن كوتاهى نمايد ، مثل آن كه آن را در جايى بگذارد كه اطمينان از آن نباشد كه كسى بفهمد وآن را ببرد - ضامن است ، وچنانچه تلف شود بايد عوض آن را - اگر مثلي است مثل واگر قيمي است قيمتش را - بدهد ، ودر غير اين دو صورت ضامن نيست . مسأله 2389 - اگر صاحب مال براي نگهدارى مال خود جايى را معين كند ، وبه