" احكام كفالت " مسأله 2375 - كفالت آن است كه انسان متعهد شود هر وقت طلبكار بدهكار را خواست به أو تسليم كند ، وبه كسى كه اين طور متعهد مى شود كفيل مى گويند . مسأله 2376 - كفالت در صورتي صحيح است كه كفيل به هر لفظي - اگرچه عربى نباشد - يا به عملي به طلبكار بفهماند كه من متعهدم هر وقت بدهكار خود را بخواهى به تو تسليم كنم ، وطلبكار يا ولى أو هم قبول نمايد . مسأله 2377 - كفيل بايد عاقل وبالغ باشد ، وبايد سفيه ومفلس نباشد در صورتي كه مستلزم تصرف در مال باشد ، مگر با اذن يا اجازه ء ولى سفيه وطلبكاران مفلس ، وأو را بر كفالت بنا حق اكراه نكرده باشند ، وبتواند كسى را كه كفيل أو شده حاضر نمايد . مسأله 2378 - يكى از پنج چيز كفالت را به هم مى زند : أول : كفيل بدهكار را به طلبكار تسليم نمايد ، يا بدهكار خودش را تسليم كند ، يا شخص ديگرى أو را تسليم نمايد وطلبكار هم قبول كند . دوم : طلب طلبكار داده شود . سوم : طلبكار از طلب خود بگذرد ، يا به ديگرى به بيع يا صلح يا حواله ومانند اينها منتقل كند . چهارم : بدهكار بميرد . پنجم : طلبكار كفيل را از كفالت آزاد كند . مسأله 2379 - اگر كسى به زور يا به حيله اى بدهكار را از دست طلبكار رها كند ، چنانچه طلبكار دسترسى به أو نداشته باشد ، كسى كه بدهكار را رها كرده بايد أو را به طلبكار تسليم كند ، واگر تسليم نكرد بايد طلب أو را بپردازد .