مسأله 1969 - به زنى كه شوهر مخارج أو را مى دهد ، وزنى كه شوهرش خرجى أو را نمى دهد ولى مى تواند أو را به دادن خرجى مجبور كند ، نمى شود زكات داد . مسأله 1970 - زنى كه به عقد موقت در آمده اگر فقير باشد ، شوهرش وديگران مى توانند به أو زكات بدهند ، ولى اگر شوهرش در ضمن عقد شرط كند كه مخارج أو را بدهد يا به جهت ديگرى دادن مخارجش بر أو واجب باشد ، در صورتي كه مخارج آن زن را بدهد ، نمى شود به آن زن زكات داد . مسأله 1971 - زن مى تواند به شوهر فقير خود زكات بدهد ، اگر چه شوهر زكات را صرف مخارج خود آن زن نمايد . مسأله 1972 - سيد نمى تواند از غير سيد زكات بگيرد ، ولى اگر خمس وساير وجوهات كفايت مخارج أو را نكند واز گرفتن زكات غير سيد ناچار باشد ، مى تواند به قدر مخارج روزانه بگيرد . مسأله 1973 - به كسى كه معلوم نبست سيد است يا نه ، مى شود زكات داد . نيت زكات مسأله 1974 - انسان بايد زكات را به قصد قربت - چنان كه در وضو گذشت - وبا اخلاص بدهد ، ودر نيت معين كند كه آنچه را مى دهد زكات مال است يا زكات فطره . مسأله 1975 - كسى كه زكات چند مال بر أو واجب شده ، بنابر احتياط واجب بايد معين كند كه آنچه را مى دهد زكات كدام مال است ، چه آن چيزى كه مى دهد پول يا همجنس يكى از آنها باشد . مسأله 1976 - اگر كسى را وكيل كند كه زكات مال أو را بدهد ، بايد وكيل وقتي زكات را به فقير مى دهد ، نيت اداى زكات از طرف مالك بكند ، ومالك هم بنابر احتياط نيت اداى زكات در آن وقت داشته باشد ، واگر أو را وكيل كند كه زكاتى را كه به أو مى دهد به فقير برساند ، بايد مالك وقت دادن وكيل به فقير نيت كند ، واحتياط مستحب آن است كه از وقت دادن به وكيل نيت كند وتا زمان رسيدن