( هفتم ) في سبيل الله ، يعنى أمور خيرية اى كه مى شود آنها را به قصد قربت انجام داد ، وبنابر احتياط واجب كارهايى باشد كه مصلحت عمومى داشته باشد ، مانند بناى مساجد ومدارس ديني وساختن بيمارستان وآسايشگاه براي سالخوردگان ومانند اينها . ( هشتم ) ابن السبيل ، يعنى مسافري كه در سفر درمانده شده . واحكام اينها در مسائل آينده مى آيد . مسأله 1943 - احتياط واجب آن است كه فقير ومسكين بيشتر از مخارج سال خود وعيالاتش را از زكات نگيرد ، واگر مقدارى پول يا جنس دارد فقط به اندازه ء كسرى مخارج يك سالش زكات بگيرد . مسأله 1944 - كسى كه مخارج سالش را داشته ، اگر مقدارى از آن را مصرف كند وبعد شك كند كه آنچه باقي مانده به اندازه ء مخارج يك سال أو هست يا نه ، نمى تواند زكات بگيرد . مسأله 1945 - صنعت گر يا مالك يا تاجرى كه در آمد أو از مخارج سالش كمتر است ، مى تواند براي كسرى مخارجش زكات بگيرد ، ولازم نيست ابزار كار يا ملك يا سرمايهء خود را به مصرف مخارج برساند . مسأله 1946 - فقيرى كه خرج سال خود وعيالاتش را ندارد ، اگر خانه اى دارد كه ملك اوست ودر آن نشسته ، يا وسيلهء سواري دارد ، چنانچه بدون اينها نتواند زندگى كند - اگر چه براي حفظ آبرويش باشد - مى تواند زكات بگيرد ، وهمچنين است أثاث خانه وظرف ولباس تابستانى وزمستانى وچيزهايى كه به آنها احتياج دارد ، وفقيرى كه اينها را ندارد ، اگر به اينها احتياج داشته باشد مى تواند از زكات خريدارى نمايد . مسأله 1947 - فقيرى كه ياد گرفتن صنعت براي أو مشكل نيست ، بايد ياد بگيرد وبا گرفتن زكات زندگى نكند ، ولى تا وقتي كه مشغول ياد گرفتن است مى تواند زكات بگيرد . مسأله 1948 - به كسى كه قبلا فقير بوده ومى گويد فقيرم وشك در زوال فقرش