زكات گندم وجو وخرما وكشمش مسأله 1881 - زكات گندم وجو وخرما وكشمش ، وقتي واجب مى شود كه به مقدار نصاب برسند ، ونصاب آنها سيصد صاع است ، وهر صاعى ششصد وچهارده مثقال وربع مثقال صيرفي است ، كه تقريبا " 847 " كيلوگرم مى شود . مسأله 1882 - اگر پيش از دادن زكات از انگور وخرما وجو وگندمى كه زكات به آنها تعلق گرفته ، خود وعيالاتش بخورند يا به فقير به غير قصد زكات بدهد ، بايد زكات مقدارى را كه مصرف كرده بدهد . مسأله 1883 - اگر بعد از آن كه زكات به گندم وجو وخرما وانگور تعلق گرفت مالك آن بميرد ، بايد مقدار زكات را از مال أو بدهند ، ولى اگر پيش از تعلق بميرد ، هر يك از ورثه كه سهم أو به اندازه ء نصاب است بايد زكات سهم خود را بدهد . مسأله 1884 - كسى كه از طرف حاكم شرع مأمور جمع آورى زكات است موقع خرمن كه گندم وجو را از كاه جدا مى كنند وبعد از خشك شدن خرماى تازه وكشمش شدن انگور مى تواند زكات را مطالبه كند ، واگر مالك ندهد وچيزى كه زكات آن واجب شده از بين برود ، بايد عوض آن را بدهد . مسأله 1885 - اگر بعد از مالك شدن درخت خرما وانگور يا زراعت گندم وجو ، زكات به آنها تعلق گيرد ، بايد زكات آنها را بدهد . مسأله 1886 - اگر بعد از آن كه زكات به گندم وجو وخرما وانگور تعلق گرفت ، زراعت ودرخت را بفروشد ، فروشنده بايد زكات آنها را بدهد . مسأله 1887 - اگر انسان تمام گندم يا جو يا خرما يا انگور را بخرد وبداند كه فروشنده زكات آن را داده ، چيزى بر أو واجب نيست ، واگر بداند كه زكات آن را نداده ، در صورتي كه فروشنده زكات آن را بدهد معامله صحيح است ، وهمچنين اگر مشترى زكات را بدهد ، ومى تواند به فروشنده رجوع كند ، ودر غير اين دو صورت چنانچه حاكم شرع معاملهء مقدارى را كه بايد بابت زكات داده شود اجازه نكند ، معاملهء آن مقدار باطل است ، وحاكم شرع مى تواند مقدار زكات را از خريدار بگيرد ، واگر معاملهء مقدار زكات را اجازه دهد معامله صحيح است و