مسأله 1751 - كسى كه مى داند روزه براي أو ضرر ندارد ، اگر چه طبيب بگويد ضرر دارد ، بايد روزه بگيرد ، وكسى كه يقين يا گمان به ضرر مورد اعتنا يا ترس آن را كه منشأ عقلايى داشته باشد دارد ، اگر چه طبيب بگويد ضرر ندارد ، بايد روزه نگيرد ، واگر روزه بگيرد صحيح نيست ، مگر اين كه روزه براي أو ضرر نداشته وقصد قربت كرده باشد ، كه در اين صورت روزه اش صحيح است . مسأله 1752 - اگر انسان احتمال بدهد كه روزه برايش ضرر قابل اعتنا دارد واز آن احتمال ترس براي أو پيدا شود ، چنانچه احتمال أو عقلايى باشد ، نبايد روزه بگيرد ، واگر روزه بگيرد باطل است ، مگر در صورتي كه ضرر نداشته وقصد قربت كرده باشد . مسأله 1753 - كسى كه عقيدة اش اين است كه روزه براي أو ضرر قابل اعتنا ندارد ، اگر روزه بگيرد وبعد از مغرب بفهمد روزه براي أو ضرر قابل اعتنا داشته ، بايد قضاى آن را به جا آورد . مسأله 1754 - غير از روزه هايى كه ذكر شد ، روزه هاى حرام ديگرى هم هست كه در كتابهاى مفصل ذكر شده است . مسأله 1755 - روزه ء روز عاشورا بنابر احتياط واجب جايز نيست ، وروزه ء روزى كه انسان شك دارد كه روز عرفه است يا عيد قربان مكروه است . روزه هاى مستحب مسأله 1756 - روزه ء تمام روزهاى سال - غير از روزه هاى حرام ومكروه كه ذكر شد - مستحب است ، وبراي بعضي از روزها بيشتر سفارش شده است كه از آن جمله است : 1 - پنجشنبهء أول وپنجشنبهء آخر هر ماه ، وچهارشنبهء أولى كه بعد از روز دهم ماه است ، واگر كسى آنها را به جا نياورد مستحب است قضا نمايد ، وچنانچه أصلا نتواند روزه بگيرد ، مستحب است براي هر روز يك مد طعام يا ( 6 / 12 ) نخود نقره ء سكه دار به فقير دهد .