مسأله 1688 - اگر روزه دار در ماه رمضان زن خود را بر جماع اكراه كند ودر بين جماع ، زن راضى شود ، بنابر احتياط واجب مرد دو كفاره وزن يك كفاره بدهد . مسأله 1689 - اگر روزه دار در ماه رمضان با زن روزه دار خود كه خواب است جماع نمايد ، يك كفاره بر أو واجب مى شود ، وروزه ء زن صحيح است وكفاره هم بر أو واجب نيست . مسأله 1690 - اگر مرد زن خود را يا زن شوهر خود را اكراه كند كه غير از جماع كار ديگرى كه روزه را باطل مى كند انجام دهد ، بر هيچ يك از آنها كفاره واجب نيست . مسأله 1691 - كسى كه به واسطهء مسافرت يا مرض روزه نمى گيرد ، نمى تواند زن روزه دار خود را بر جماع اكراه نمايد ، ولى اگر أو را اكراه كرد ، كفاره بر مرد واجب نيست . مسأله 1692 - انسان نبايد در به جا آوردن كفاره كوتاهى كند ، ولى لازم نيست فورا آن را انجام دهد . مسأله 1693 - اگر كفاره بر انسان واجب شود وچند سال بگذرد وانجام ندهد ، چيزى بر آن اضافه نمى شود . مسأله 1694 - كسى كه بايد براي كفاره ء يك روز ، شصت فقير را طعام بدهد ، نمى تواند يك نفر از آنها را دو مرتبه يا بيشتر سير كند ، يا به هر كدام از آنها بيشتر از يك مد طعام بدهد وزيادى را از كفاره حساب كند ، ولى مى تواند فقير را با عيال أو - اگر چه صغير باشند ودر صورتي كه از جهت سن به حدى باشند كه در مورد آنها اطعام عرفا صدق كند - سير نمايد ، يا به ولى صغير براي آن صغير يك مد بدهد . مسأله 1695 - كسى كه قضاى روزه ء ماه رمضان را گرفته ، اگر بعد از ظهر عمدا كارى كه روزه را باطل مى كند انجام دهد ، بايد به ده فقير هر كدام يك مد طعام بدهد ، واگر نمى تواند بايد سه روز روزه بگيرد ، وأحوط آن است كه پى در پى باشد .