9 - قى كردن مسأله 1654 - هرگاه روزه دار عمدا قى كند - اگر چه به واسطهء مرض ومانند آن ناچار باشد - روزه اش باطل مى شود ، ولى اگر سهوا يا بي اختيار قى كند اشكال ندارد . مسأله 1655 - اگر در شب چيزى بخورد كه مى داند به واسطهء خوردن آن ، در روز بي اختيار قى مى كند ، روزه اش باطل نمى شود ، واحتياط مستحب آن است كه روزه ء آن روز را قضا نمايد . مسأله 1656 - اگر روزه دار بتواند از قى كردن خوددارى كند ، چنانچه براي أو ضرر ومشقت نداشته باشد ، بايد خوددارى نمايد . مسأله 1657 - اگر مثلا مگس در گلوى روزه دار برود ، چنانچه ممكن باشد بدون قى كردن آن را بيرون بياورد ، بايد بيرون آورد ، وروزه ء أو صحيح است ، ولى اگر ممكن نباشد ، چنانچه طورى باشد كه به فرو دادنش خوردن صدق مى كند ، بايد بيرون آورد هر چند به واسطهء قى كردن باشد وروزه اش باطل است ، واگر خوردن صدق نمى كند ، بايد بيرون نياورد وروزه اش صحيح است . مسأله 1658 - اگر سهوا چيزى را فرو ببرد واز حلق گذشته باشد وپيش از رسيدن به معده يادش بيايد كه روزه است ، بيرون آوردن آن لازم نيست وروزه ء أو صحيح است . مسأله 1659 - اگر يقين داشته باشد كه به واسطهء آروغ زدن ، چيزى از گلو بيرون مى آيد ، بنابر احتياط واجب نبايد عمدا آروغ بزند ، ولى اگر يقين نداشته باشد اشكال ندارد . مسأله 1660 - اگر آروغ بزند وچيزى در دهانش بيايد ، بايد آن را بيرون بريزد ، واگر بي اختيار فرو رود ، روزه اش صحيح است .