واجب نيت ادا وقضا نكند . مسأله 1507 - اگر گرفتن خورشيد يا ماه را نداند وبعد از باز شدن خورشيد يا ماه بفهمد كه تمام آن گرفته بوده ، بايد قضاى نماز آيات را بخواند ، ولى اگر بفهمد مقدارى از آن گرفته بوده ، قضا بر أو واجب نيست . مسأله 1508 - اگر عده اى بگويند خورشيد يا ماه گرفته است ، چنانچه انسان از گفتهء آنان يقين يا اطمينان پيدا نكند ، ودر آن اشخاص شخصي كه گفتهء أو شرعا معتبر است نباشد ، ونماز آيات نخواند وبعد معلوم شود راست گفته اند ، در صورتي كه تمام خورشيد يا ماه گرفته باشد ، نماز آيات را بخواند ، ولى اگر مقدارى از آن گرفته باشد خواندن نماز آيات بر أو واجب نيست ، وهمچنين است اگر دو نفر كه عادل بودن آنان معلوم نيست ، يا شخصي كه ثقة بودن أو معلوم نيست بگويند خورشيد يا ماه گرفته ، بعد معلوم شود كه آن دو عادل بوده اند ويا آن شخص ثقة اى بوده كه ظن بر خلاف قول أو نبوده است . مسأله 1509 - اگر انسان از گفتهء كساني كه از روى قاعده ء علمي از گرفتن خورشيد وماه خبر مى دهند ، اطمينان پيدا كند كه خورشيد يا ماه گرفته ، بايد نماز آيات را بخواند ، ونيز اگر بگويند فلان وقت خورشيد يا ماه مى گيرد وفلان مقدار طول مى كشد ، وانسان از گفتهء آنان اطمينان پيدا كند ، بايد به اطمينان خودش عمل نمايد . مسأله 1510 - اگر بفهمد نماز آياتي كه خوانده باطل بوده ، واجب است دوباره بخواند ، واگر وقت گذشته قضا نمايد . مسأله 1511 - اگر در وقت نماز يوميه نماز آيات هم بر انسان واجب شود ، چنانچه براي هر دو نماز وقت دارد هر كدام را أول بخواند اشكال ندارد ، واگر وقت يكى از آن دو تنگ باشد ، أول آن را بخواند ، واگر وقت هر دو تنگ باشد بايد أول نماز يوميه را بخواند . مسأله 1512 - اگر در بين نماز يوميه بفهمد كه وقت نماز آيات تنگ است ، چنانچه وقت نماز يوميه هم تنگ باشد ، بايد آن را تمام كند ، بعد نماز آيات را بخواند ، و