ساير منظومه ها وكهكشانها حكايت از وحدت خالق آنها مى كند ، وتركيب أتم از هستهء مركزى وآنچه بر آن مدار مى گردد ، تا خورشيد وسيارات منظومهء شمسي ، تا كهكشانها نشان مى دهد كه خالق ذره وآفتاب وكهكشانها يكى است ( وهو الذي في السماء إله وفي الأرض إله وهو الحكيم العليم ) ( 1 ) ، ( يا أيها الناس اعبدوا ربكم الذي خلقكم والذين من قبلكم لعلكم تتقون - الذي جعل لكم الأرض فرشا والسماء بناء وأنزل من السماء ماء فأخرج به من الثمرت رزقا لكم فلا تجعلوا لله أندادا وأنتم تعلمون ) . ( 2 ) 5 - از امام ششم ( عليه السلام ) سؤال شد : چرا جايز نيست كه صانع عالم بيش از يكى باشد ؟ فرمود : اگر ادعا كنى كه دو تاست ، بايد بين آن دو فرجه اى باشد تا دو تا بشوند ، پس آن فرجه ثالث شد ، واگر سه شدند ، باز بين آن سه دو فرجه لازم است تا سه تحقق پيدا كند ، پس آن سه پنج مى شود ، وهمچنين عدد تا بي نهايت افزايش پيدا مى كند ، در نتيجة اگر خدا بيش از يكى باشد ، بايد خدايان نامتناهى در عدد موجود باشند . ( 3 ) 6 - أمير المؤمنين ( عليه السلام ) به فرزندش فرمود : " واعلم يا بنى أنه لو كان لربك شريك لأتتك رسله ، ولرأيت آثار ملكه وسلطانه ، ولعرفت أفعاله وصفاته " . ( 4 ) ونتيجهء ايمان به وحدانيت پروردگار توحيد در عبادت است ، كه جز أو كسى سزاوار پرستش نيست ، چون غير أو هر كس كه باشد عبد وبنده است ( إن كل من في السماوات والأرض إلا ءاتى الرحمن عبدا ) ( 5 ) وعبوديت وعبادت

--> 1 . سوره ء زخرف ، آيهء 84 ( واوست آن كه در آسمان خداست ودر زمين خداست واوست حكيم دانا ) 2 . سوره ء بقره ، آيهء 21 ، 22 ( اى مردم پرستش كنيد پروردگار خويش را آن كه بيافريد شما وپيشينيان از شما را شايد كه شما پرهيزكارى كنيد ، آن خدايى كه براي شما زمين را بساط گسترده كرد ، وآسمان را سقف افراشته نمود ، ونازل كرد از آسمان آبى را پس بيرون آورد به آن آب از ميوه ها رزقي براي شما ، پس براي خدا همتايان قرار ندهيد وحال آن كه مى دانيد ) 3 . بحار الأنوار جلد 3 ، صفحهء 230 4 . نهج البلاغة ، رسائل أمير المؤمنين ( عليه السلام ) شماره ء 31 ، از وصاياي آن حضرت به امام حسن مجتبى ( عليه السلام ) ( بدان اى پسر من ، اگر براي پروردگار تو شريكي بود هر آينه فرستادگان أو برايت مى آمدند وآثار ملك وسلطنت أو را مى ديدى وكارها وصفات أو را مى شناختى . ) 5 . سوره ء مريم ، آيهء 93 ( نيست آن كه در آسمان وزمين است مگر اين كه مى آيد خداى رحمان را به عبوديت وبندگى )